Archive for Czerwiec, 2013

  • walizka

    mam kilka walizek. stare. zakurzone. niektórych nie da się zamknąć, i przy każdym przestawianiu wylatuje z nich wszystko. rozsypują się po podłodze listy, kartki, zdjęcia, zeszyty, notatki.. od dziecka gromadzę. wszystko. każdą najmniejszą “ważną” zapiskę. listów mam setki. zdjęcia moje, rodziców, przyjaciół, rodziny.. są też takie przy których zachodzę w głowę “któż to jest?”..
    przeprowadzałam się w swoim życiu naście razy.. i wszędzie te walizki, pudełka, skrzynki ze sobą ciągnę.. nie potrafię bez nich żyć. wydaje mi się, że gdyby zabrał mi je jakiś kataklizm, to tak jakby odebrano mi przeszłość.. 
    gdyby zajrzał tam Ktoś obcy, to zapewne nie znalazłaby tam nic ciekawego. ot kilka zdań dziecka,potem nastolatki..
    a dla mnie to czas dzieciństwa, nastoletnich miłości, nudnych lekcji matematyki..
    już dziś zaczytując się w tych wspomnieniach zamykam oczy i tak mi się to wszystko wspomina…
    a co dopiero gdy otworzę te walizki za lat 20, 30… w zimowy wieczór przy kominku..
    o jak ja bym chciała by nasza Antka tak gromadziła.. bo to żaden wysiłek.. po prostu wrzucać ot tak czasami jakiś “skarb”..
    dziś otworzyłam jedną z wielu walizek.. a i tak to co na zdjęciach to jedna setna tego co się w niej znajduje..

    walizkawypchane po brzegi. jedno gniecie drugie. niestety nie da się nad tą ilością zapanować..
    cytat ściągnięty z drzwi szafy gdy wyprowadzałam się z internatu.
    Kolaże1088 Kolaże1087 Kolaże1086
    jedną z pierwszych rzeczy jaką znalazłam po otwarciu był ten rysunek.. zupełnie o nim zapomniałam. na szczęście jest podpisany.
    to szkic z mojego zdjęcia. namalował go dla mnie mój przyjaciel. ważny przyjaciel z lat nastoletnich.. niezwykły człowiek. motocyklista. na rysunku mam 19 lat.
    Kolaże1092 Kolaże1091
    jest i pamiętnik. zaczęty w podstawówce. skończony w czwartej klasie liceum. cały przekrój tego jak się zmieniałam, dorastałam..
    Kolaże1096
    na pierwszej stronie widnieje cytat z piosenki Grechuty..
    Kolaże1097
    a na drugiej już ja we własnej osobie.. te grube kolaniska jak u Tosiulki..
    Kolaże1098
    pomiędzy moimi zapiskami można znaleźć też zdjęcia.. tutaj z przyjaciółką Agnieszką u Niej na urodzinach. (Aga, tule Cię mocno).
    i przed domem z kucykiem mym i bryczką (bryczkę oczywiście zrobił Tato). I z kuzynem Fafałem (Rafałem).
    Ach.. i jak siano zwieźliśmy tym kucem.. ja sadzam na kucyka psa Amika.
    Kolaże1099 Kolaże1100
    a kto wtedy wierszy nie pisał..
    Kolaże1101
    i gazetki szkolne były.. pomimo nienawiści polonistki do mej osoby, do gazetki pisałam..
    poniżej gazetki z FAMu. Festiwal Artystyczny Młodzieży, który był organizowany w naszym liceum.. Co to był za czas.. nikogo na lekcjach nie było..
    Kolaże1102 Kolaże1103 Kolaże1104
    profesor od historii teatru chciał postawić mi na koniec roku czwórkę.. mocno mnie to drażniło.. postawił piątkę pod warunkiem, że na rozpoczęcie roku przyjdę w koszulce “kocham historię teatru”.. obietnicy dotrzymałam..
    Kolaże1089
    a nawet więcej… taki napis widniał na plecach. wspaniały profesor Łukasz Drewniak.
    Kolaże1090
    w internacie mieliśmy dzienniczki. mam zebrane wszystkie. wpisywało się wyjścia, godziny powrotu.. ale coś tu czuję jakiś przekręt z tym kościołem na 18:30…
    Kolaże1093
    są i dyplomy.. pamiętam ten konkurs.  byłam konferansjerką. w pierwszym rzędzie siedziały same zakonnice. miałam mówić na końcu.. byłam mocno zrezygnowana widząc tych gości.. ale wyszłam…

    “Ojcze Nasz, któryś jest w niebie
    o ile jesteś, bo zaczynam w to wątpić
    Święć się imię twoje
    chociaż nie mam pojęcia jak ono brzmi
    Przyjdź królestwo twoje,
    którego ustrój polityczny będzie
    autokrytyczny i zniknie konieczność
    wybierania co 4 lata kolejnych
    głupców na wysokie stołki
    Bądź wola twoja
    i niech się nadal źle dzieje na świecie,
    niech trwają wojny, niech giną dzieci
    i chwała bądź broni nuklearnej
    Jako w niebie, tak i na ziemi
    niech młode anioły noszą kosy w kieszeni
    Chleba Naszego powszedniego
    i masła
    i wędlin
    i wódki
    Daj nam dzisiaj
    i jutro
    i pojutrze
    i aż do pierwszego
    I odpuść nam nasze winy,
    do których sie nie poczuwamy
    Jako i my odpuszczamy naszym winowajcom
    zaraz po ich śmierci
    I nie wódź nas na pokuszenie,
    bo sami się wodzimy
    i nie potrzeba nam twojej pomocy
    Ale nas zbaw ode złego
    dozorcy obłudnego
    od wysokiego rachunku telefonicznego
    hałaśliwych sąsiadów
    i pijanych ojców.

    AMEN”

     

    Kolaże1108 Kolaże1110
    i na szczudłach się było nienajgorszym..
    na gitarze grało.. z chwytów i nut..
    Kolaże1106 Kolaże1111
    i motocykle od zawsze.. moje życie do urodzenia Tosi było związane przede wszystkim z motocyklami..
    NSU 251 osl, który dostałam od Taty na dzień dziecka. Z roku 39. oryginał. piękny. potem sprzedałam wymieniając na nowoczesną, japońską honde shadow 600.. szkoda mi i tęsknię za nim.. ale wiem, że tamten krok przyczynił się do tego, by  być dziś tutaj gdzie jestem..
    znaczki zlotowe.. mam ich mase.. całe woreczki..
    Kolaże1109 Kolaże1117 Kolaże1123
    w walizkach moich listów liczby niezliczone. kartek.. słów ważnych.. maili wydrukowanych by nie zapomnieć.
    Kolaże1114 Kolaże1115 Kolaże1116
    bilety z mojej podróży do Hiszpanii gdy miałam 15 lat..
    Kolaże1112
    w liceum przyjaźniłam się z Kamilą i Natashą.. miałyśmy takie wspólne zeszyty. na nudne lekcje.. pisałyśmy w nim wszystkie trzy.. taki wspólny pamiętnik.. ja w domu mam trzy te zeszyty.. śmieje się przy nich w głos.. są wpisy na rekolekcjach w jednej z ławek kościelnych, z ferii zimowych, gdy jedna z nas zabrała go ze sobą.. i listy do trzeciej gdy chorowała i Jej tydzień w szkole nie było.. wpisy o tym jak to sobie nawzajem radzimy…Kolaże1094 Kolaże1095
    zdjęć mam wszędzie mnóstwo.. w tej akurat walizce znalazłam stare od moich rodziców.. Ich ślubne.
    niżej mój Tato z córkami mojej siostry, w wózku z naszego muzeum… 
    i “kulig”.. jak patrzę na moją siostre, jak tam z tyłu się składa ze śmiechu, to tak tu nie mogę utrzymać powagi i parskam co chwila..
    i ta Mamy kurtka turkusowa kreszowa..
    Kolaże1118 Kolaże1119 Kolaże1121 Kolaże1120 Kolaże1122
    sie z gazet wyrywało niezwykle ważne informacje..
    Kolaże1107
    tych wspomnień mam miliony.. w starych walizkach, które pomagają mi odszukać tych myśli w sobie…
    i krzyczą wtedy we mnie słowa “tak, tak było!”, “o rany! o tym nie pamiętałam”, “ale ja byłam w nim zakochana”, “ale człowiek był głupi”… swoje walizki wielbię nad życie.
    Kolaże1113 Kolaże1105

    P.S. po ostatnim poście w dwa dni przeczytałam 600 stron. dziś zaczynam kolejną książkę. 
    P.S.2 Iwonka z bloga “Ona ma siłę” przylatuje do polski. i z tej okazji chcemy zrobić w Warszawie spotkanie 3go sierpnia.
    do 20 lipca przyjmujemy zgłoszenia żeby móc zarezerwować stoliki w jakiejś knajpce.. gdyby Ktoś chciał wypić z nami kawkę i zjeść ciastko.. proszę o maila do mnie lub do Iwonki.

  • książka.

    Kolaże1043 Kolaże1037 Kolaże1041 Kolaże1040 Kolaże1044 Kolaże1036 Kolaże1042 Kolaże1077

     

    całkiem niedawno połykałam w dwa dni takiego “Maga” Fowlesa, “Szelmostwa niegrzecznej dziewczynki” Llosy..
    siadałam wygodnie na kanapie i oderwać się nie mogłam. wstawałam jedynie zrobić kolejną gorącą herbatę z cytryną.
    nie interesowało mnie nic dookoła. byłam ja i książka. do szaleństwa przez te książki opętana.
    bo to jak drugie życie, które prowadzisz obok. albo równocześnie. wszystko co robisz w ciągu dnia jest podparte jedną myślą.. żeby usiąść i czytać.. czytać.. co dalej, co dalej..
    i widzę wszystko. te Ich domy, twarze. Ich drogę do sklepu, wystawne bankiety. a ja jakby w samym środku.
    kręcę się dookoła.
    a gdy zamykam ostatnią stronę.. to zamykam też oczy i długo rozmyślam.. a potem przychodzi taki ogromny smutek. że ja nie wiem co jutro u Nich będzie, jak potoczą się Ich losy. dokąd pojadą, z kim się zwiążą, kogo pokochają..
    czytałam. całe stosy książek. półki uginają się pod ich ciężarem. aż nagle ciach! cisza. nic.
    czasami na szybko przeczytam “vivę”.. i taki czuję wstyd przed samą sobą. taki ból. że czas mija, że tyle historii leży w księgarniach, tyle mądrych słów, przygód a ja ich nie poznaję, nie odkrywam..
    no mam to dziecko. mam tego męża. dom i obiady. ale kiedy nastaje wieczorem cisza, późnym wieczorem, to ja opadam z sił, lub jej resztkami odpisuję na maile, robię posta, odpisuję na zaległe smsy..
    zamiast czytać piszę, robię zdjęcia, potem je przeglądam, zerkam na inne blogi i też czytam, napajam się tymi słowami u Ona ma siłę, dom where life happens, tylko spokojnie.. bo takie są moje ulubione. taki sposób pisania, postrzegania świata. i gdyby nie blog czy udałoby mi się Je znaleźć.. być w tym miejscu w jakim jestem.. i choć chciałam w domu siedzieć cichutko z dzieckiem, w ogródku plewić, ciasto z piekarnika wyciągać, to brakować mi zaczęło realizacji siebie. tworzenia, zdobywania nowych celów..
    i te cele choć cudowne, bo przecież wymarzone, to zabierają mi zwykłą codzienność.
    tą na spokojnie. że Tosia zaśnie przecież obojętnie o której i to żaden problem. że nie muszę się martwić o to, że nie śpi jeszcze a ja tyle mam zaległości.. że firmy już któregoś maila z koleii podsyłają, bo odpowiedzi ode mnie wciąż brak..
    kradnę czas na film z mężem.. a w głowie myśl, że przecież chciałabym posta dodać. bo ja go dodać chcę a nie muszę.
    a jeszcze prosili mnie o artykuł tam i o wywiad owam. ale gdzie to i kto to.. szukam w zaległych wiadomościach piętnaście minut.
    i nowe produkty do kolekcji się szyją. trzeba zadzwonić to tu, to tam. dogadać, ustalić. a jak ja w to wszystko przeprowadzkę wkomponuję?
    ale czasami siadam i zastanawiam się mocno.. może ja tylko wyolbrzymiam i w mojej głowie to takie szaleństwo.. no bo przecież gdybym tylko chciała, to by się może udało.. lepiej dzień zorganizować..
    choć zasadę mam, nie rozmawiać przez telefon przy Tosiulce, nie otwierać laptopa przy Niej.. by Mamy z nimi nie kojarzyła..
    a może przesadzam.. może gdybym do pracy miała iść na osiem godzin i wcale by mnie nie widziała gorzej by było..
    bo przecież nie ja jedna dziecko, bloga, firmę i dom mam.. inne kilkoro dzieci i już ten ogródek. i ciastem pachnie.
    bo czy to niewspaniałe to wszystko mieć..? a ja narzekam wiecznie, że ten brak czasu tak dolega.. (przypomniała mi się piękna piosenka Bajora “Popołudnie” gdzie jest właśnie takie zdanie “ten brak czasu tak dolega, chciałem chociaż raz inaczej”. posłuchajcie. piękne słowa Kofty)
    może za dużo bym chciała.. mieć to wszystko i jeszcze czas… no bo czy gdybym dziś z tego zrezygnowała, czas miała, to czy szczęśliwsza bym była bardziej? 
    siedzę teraz na tej naszej budowie, na starym fotelu, mąż podciągnął mi przedłużacz, bym mogła podłączyć laptopa, a sam szlifuje ściany. Tosia za płotem u Babci na trampolinie skacze.. mam chwilę. piszę. a w torbie książka. od pierwszych liter mnie pochłonęła. zamykam więc laptopa i zatapiam się w słowie na papierze pisanym..choć na minut kilka, bo jak to mówi mój Adam.. “jeżeli chcesz coś zmienić w swoim życiu, musisz coś zmienić w swoim życiu”..

    linki:
    lampka do kontaktu – tutaj.  ( dosyć długo szukałam lampki do Tosi nowego pokoiku, by dawała małe światło, była na wyłącznik, dziecięca ale  nieodpustowa. ta się sprawdza idealnie, podobała mi się jeszcze mocno ta.)
    pozytywka – tutaj.
    misie – tutaj.

  • podarunki 7

    Kolaże821 Kolaże838

     

    nie może być tak, by kolekcja szafy tosi nie trafiła do podarunków..
    jakiś czas temu, zapytałam Was o to co chcielibyście wygrać.. najczęściej padało pufa, kosz i domek z chmur.
    dlatego zwycięzca będzie mógł wybrać pomiędzy koszem a pufą. w dowolnym wzorze..
    w komentarzu proszę zostawic parę słów na temat tego, co chcielibyście by pojawiło się w naszej kolekcji? czego Wam brakuje?
    co widzielibyście w tych kolorach, materiałach?

    poprzednie podarunki, czyli drzewko na prezent wygrywa komentarz numer 26.
    proszę zwycięzcę o kontakt na mój adres mailowy.

    Obrazek 2 Obrazek 3

    jako, że było dużo zainteresowanych na wygraną domku z chmur, postanowiłam Im również sprawić podarunek..
    na czas trwania konkursu (około miesiąca czasu) będzie obniżona cena domku. tutaj.

    Kolaże895