Archive for Listopad, 2015

  • bordo, musztarda i krem.

    _DSC0362 _DSC0353 _DSC0356 _DSC0365 _DSC0364 _DSC0399 _DSC0406 _DSC0413 _DSC0416 _DSC0446 _DSC0447 _DSC0425 _DSC0420 _DSC0459 _DSC0457 _DSC0468 _DSC0507 _DSC0477 _DSC0475 _DSC0484 _DSC0499 _DSC0526

    kiedy zaczynałam blogowanie, świat dziecięcych marek odzieżowych nie był aż taki wielki jak jest teraz.
    pamiętam, że jedną z pierwszych firm, jakie spotkałam na dziecięcych targach był Pan Pantaloni.
    Robili cudownie wygodne, letnie, dziecięce spodenki.
    Marka się rozrastała, pojawiały się nowe kolekcje a my mieliśmy możliwość obserowować i testować.
    i przez te wszystkie lata nigdy się na nich nie zawiodłam.
    dlatego z przyjemnością dołączyłam się do zabawy/akcji  #zywiolowedziecinstwo, w której zachęcają rodziców, by jak najwięcej czasu spędzali z dziećmi na zewnątrz. mnie do tego zachęcać nie trzeba. jestem rękami i nogami za wychodzeniem na dwór. uważam to za konieczność. ruch, powietrze, zabawa, wspólny czas.. same korzyści… no może poza tym, że tam w domu po obiedzie samo się nie posprząta… 😉
    spodni od Nich mamy całe szafy, bo te akurat ze zdjęć to są takie wygodne z podszewką pantalony. że można na gołą nóżkę, a można też zimniastą zimą na rajstopy czy na inne spodnie. super do przedszkola. po prostu nakładać na drugie spodnie. ja tak robię.
    w przedszkolu jest super ciepło, więc zakładam rajstopki lub cienkie spodenki, a na czas dojazdu i spacerów tam, Tosia zakłada sobie te pantalony. są na gumce. wygodne. porządny materiał.
    swetry są  100% z wełny merynosów. są strasznie miękkie, mięsiste. do prania w pralce bez problemu. na stronie mają opis tych swetrów, ma mnóstwo genialnych właściwości.
    a czapki? każdy widzi 🙂 urocze 🙂
    właścicielka marki Pan Pantaloni (też o imieniu Julia), przysłała mi kod rabatowy jakby Ktoś chciał.
    jest on aktywny 7 dni. -15% na wszystko, łącznie z opłatą kuriera 🙂
    na końcu zamówienia trzeba wpisać kod:  TOSIAIBENIO
    główna strona – tutaj. sklep – tutaj.

    na początku stycznia będę chciała zrobić post o wszystkich wózkach jakie miałam. o ich zaletach i wadach.
    a trochę ich było.. maxi cosi, navington, mima, quax, greentom, a teraz doszedł bugaboo..
    zaczynamy więc testy bugaboo bee..
    wózek jest częscią listy wyprawkowej sklepu Muppetshop, (można podejrzeć tutaj).
    od zawsze wszyscy zachwycają się tą marką wózków. oprócz tego, że stał się w jakimś sensie kultowy i trendy, to podobno ma mnóstwo zalet, jak nie same zalety. jak na razie wiele z tych zalet potwierdzam. do stycznia i recenzji z wózkami postaram się wyszukać specjalnie dla Was wady wózka 😉
    z tego co na razie mogę Wam napisać to jest to bez dwóch zdań wózek który rozkładamy jedną ręką (w drugiej trzymam dziecko).
    ma rozsuwaną, przedłużaną budkę. oparcie oraz poddupnik rozuwany, czyli w miarę wzrostu dziecka powiększamy sobie siedzisko.
    do tej spacerówki można dokupić gondolę albo fotelik, czyli załatwia sprawę jednego wózka. prowadzi się genialnie. lekki, zwrotny.
    można przekładać siedzisko, przodem lub tyłem do kierunku jazdy. można całkowicie położyć oparcie. bardzo wygodne rozwiązanie pasów, duży koszyk bagażowy. amortyzatory na wysokim poziomie. 
    pozwólcie, że troszkę nim pojeździmy a napiszę więcej. 
    planuję opisy wózków. wyciągnę z nich wszystko. każdą dobrą i złą cechę.
    w showroomie Muppetshop jest pelna ekspozycja wszystkich modeli Bugaboo – Cameleon, Buffalo, Donkey i Bee. Wszystko można zobaczyć na żywo i porozmawiać z ekspertami doskonale znajacymi sie na wózkach tej marki. Pełen wybór i dostepność. Jeśli ktoś jest spoza Warszawy to można zadzwonic, omówić wszystko i zamówić telefonicznie lub mailowo.

    o śpiworze już było. w zimowych inspiracjach.  Lodger Explorer Shell.
    kilka osób pytało o jego właściwości i z czego składa się on na taką cenę. zapewniam, że ma się z czego skladać.
    taki mały skrót. to duży wydatek. ale od urodzenia do 4-go roku życia, a potem i tak odsprzedajesz za połowe ceny.
    to tak jak z motocyklem. Hondę zawsze odsprzedasz po latach drożej niż Kawasaki 😉

    •  ma powłokę teflonową, co zapewnia odporność na wiatr i bardzo niskie temperatury
    •  ma 2 warstwy i można je kolorystycznie miksować
    •  te 2 warstwy można dowolnie wykorzystywać – pojedynczo lub podwojnie w zależnosci od warunkow pogodowych
    •  można wewnętrzną warstwę wykorzystać do fotelika samochodowego
    •  ten śpiwór nadaje się i do gondoli i do spacerówki
    •  jest bardzo duży i sprawdza sie nawet dla 4-latkow
    •  ma odpinaną cześć na nogi, wiec jak dziecko ma buty to mozna odpiąć i się śpiwór nie brudzi
    • ma kaptur co super otula glowe i chroni przed chłodem i wiatrem

     

  • nosek.

    historia będzie o Matce. ale od Ojca się zacznie.
    Ojciec w tej opowieści to partner mój. Ojciec dzieci mych, ten co dom wybudował i dzielnie na posterunku trwa.
    Matka, to rzecz jasna – ja! Matka to Matka i tutaj ściemy wstawić się nie da.
    Otóż wydawać by  się mogło, że z posterunku zszedł, bo do kumpla na urodziny pojechał.
    Nie mogę być niesprawiedliwa i w tym miejscu zaznaczyć koniecznię muszę, że wychodzi zawsze dopiero gdy pokąpiemy i uśpimy dzieci. nie to, że zostawia mnie w samopas i se tam gdzieś  na disko bandżo leci. o nie.
    pojechał.
    ja żem se tą tacę, co o niej mowa była wcześniej, przyrządziła. posprzątała, a tak serio to wzrokiem omiotłam co by już mietły ani odkurzacza na noc bez potrzeby nie ruszać.
    pogasiłam milion lampek, które przecież co wieczór muszę zapalić.. jakby nie można jednej konkretnej, dyndającej z sufitu lampy.. ino świecę milion pobocznych, nastrojowych, przyciemnionych, tych jaśniejszych, żeby przyciemnione wyrównały i żeby można było ustalić gdzie w danej chwili dziecko się znajduje i w jakim kącie się kitra.
    po akcji gaśniczej zmierzam ku wierchowi.
    wtedy, oczywiście zawsze widzę oczyma wyobraźni w tej ciemności pół Europy, no może przesadziłam, ale pół kraju naszego własnego, który się do nas włamuję. widzę ich z toporami, rakietami, racami, sikierkami, co niektórzy nawet tłuczki kuchenne mają. no obrabować przyszedł mnie w tę noc akurat każdy.
    szybko se tłumaczę w tej łepetynie Rozumkowej, że profesjonalny, ten co ma takie, że dziurki wycina w szybach to do nas nie przyjdzie.
    bo po co? po stary telewizor co może za pińcet złotych by go sprzedał?
    po odkurzacz co sam odkurza i już jest prawie nieżyjący, bo dziecko me najmłodsze na nim jeździ po domu i język (chyba) chiński ustawiło.
    czy Wy wiecie jak wygląda dziecko siedzące na odkurzaczu i jeżdżące po domu, które wygląda jakby mówiło „karitatikutita” czy coś w ten deseń.
    no po biżuterię to ten złodziej nie przyjdzie, bo mam kilka par kolczyków z czasów liceum i to najczęściej koła. czyli że jedno koło, a drugie już owal.
    a po kasę to już na pewno nie przyjdzie, bo w domu jej nie mamy i podobno w banku też nie, bo konkubent mi próbuje wmówić, że wszystko na sukienki wydałam.
    ale ostatnio Aśka (wiecie, ta Aśka z Green Canoe) mówi do mnie „julka, jak przestaniesz kupować sukienki to idź ty do psychologa”.
    więc mówię temu mojemu, wolisz mieć pieniądze na koncie czy zdrową babę?!?! nie wiem co odpowiada bo już najczęściej nie słucham.
    na pewno coś nie po mojej myśli.
    no. więc jak już odpędziłam myśli tego całego ataku na nasz dom.. takiego wiecie.. jak w filmie „Braveheart” wyciąga każdy co ma i wszyscy lecą na naszą chałupę..
    alarmy pozałączałam wszystkie jakie możliwe i dostępne na rynku wraz z miliardem innych ratunko-wspomagaczy.
    obambuliłam stopy w koc. coś na telefonie jeszcze poskrolowałam czyli poprzesuwałam po polskiemu.
    i w sen zapadłam, bo raczej nic nie zapowiadało tej obławy bym musiała na czatach stać…
    mój syn, Beniem zwany budząc się do mleka, albo sygnalizując, że jest głodny czochra nosem po prześcieradle. delikatnie, cichutko tym noskiem trze…
    no i właśnie tarł.
    obudziłam się natychmiastowo. budzę się na początku czochrania i szybko robię akcję mleko by tylko się nie rozpłakał, nie obudził siostry i w ogóle żeby mnie tym nie podkurzył. od razu akcja i znowu bambule stopy, nie? jasna sprawa.
    i tak samo tym razem. czochranie, ja na równe nogi, sprawdzam godzinę na telefonie, czy to faktycznie pora mleka..
    naciskam pierwszy lepszy guzik w fonie żeby podświetlić ta godzina pierunie… znaczy jeden mam guzik więc po co głupio tu piszę, że pierwszy lepszy. jeden mam! jeden!
    a na tym telefonie!!!!!!!?????? ludzie!!!!!!!!!
    czego tam nie ma????!?!!! istny armagedon!
    nieodebrane połączenia, wiadomości, mesydże, srydże… no neony, migacze i sracze…
    a na samej górze, najbardziej wiodczny sms od „Sabina sąsiadka” – „dzwonić na policję?!”.
    na co ku……? kurde znaczy się. kurcze pieczone. na co dzwonić?
    no druga w nocy. ten czas mleka faktycznie. dalej czochra, zaraz się do piwnicy dokopie, a ja próbuję załapać co jest grane..
    wychodzę na mostek zwodzony, patrzeę na dół, no wszystko ok. Ani Majowie jak przed upadkiem cywilizacji nie składają krwawych ofiar z ludzi, ani nikt z tłuczkiem, ubijaczką do ziemniaków i wykrojnikiem do pizzy nie lata.. cisza, spokój…
    od Ojca tego co czochra nie odebranych połączeń siedem!
    oddzwonie, może co ważnego, że tak o tej 1:59 naparzał ..
    siadam na łóżku, nóżkę na nóżkę i telefonik do uszka… tamtemu już mleko zaaplikowałam bo biedny by nos do reszty wytarł, a i tak mało go ma. guziczek powiadają. nos guziczek. po Ojcu.
    toż to wiadomo… moja Mama zawsze mawia, że ładnie tańczymy po Niej a pryszcze to na pewno po Tacie! ma ktora wątpliwości, że inaczej się dziedziczymy…? no żadna!
    dzwonię. po 1/4 sygnału odbiera. już miałam zażartować, że ileż mam czekać…
    a On mi w monolog, do słowa nie dopuszcza…
    przerywam, bo nie bardzo rozumiem i pytam czy On się dobrze czuje, bo jest na imprezie a ja czuję, przez ten telefon, że  wódką to On nie śmierdzi! czuję, bo ja guziczka nie mam.  i czemu czas marnuje? że jak jest druga w nocy, to powinien być choć może lekko wstawiny, na rauszu, na luzaczka..
    a On mi w te słowa „Puszku!!! (obawiam się, że kiedyś zapomnę swego imienia, a na nagrobku będę mieć „Puszek – spoczywaj w spokoju), kiedy ja otrzeźwiałem w sekundę jak mi te alarmy zaczęły przychodzić!! Ja już wsiadam w taksówkę i będę za sekundę.”
    faktycznie był, za minut 6. taksówkarz widać też się w rolę wczuł. taki wiecie Rajan Gosling w Drajwie. a był to Kaziu w skodzie faworit.
    no i słuchajcie Wy mnie. co też tu się działo.
    alarm w domu naszym wył dwa razy, co obudziło sąsiadkę czujną mą, bo Ona nigdy nie śpi, bo na mnie czatuje pół europy, ale na Nią galaktyka świetlna wraz z planetami nieodkrytymi. i u Niej nie idzie na tłuczki i otwieracze do konserw a na broń pneumatyczną!
    wydzwoniła więc do męża mego, do mnie (ale ja tam takie akcje mam w … znaczy gdzieś i se śpię w najlepsze).
    mąż jako, że w sekundzie dostaje powiadomienia o alarmach zawiadomił brata swego strażaka. a strażak jak wiadomo na akcji jest na ten tychmiast.. przyjechał On, ochrona, policja, coca cola, rollercoaster…
    sprawdzali szyby, drzwi, chodzili, świecili, przyjeżdzali, odjeżdżali, fikołki, koziołki…
    no obława na całego… a tu mała myszka siedzi sobie i ząbkami serek skrobie..
    przyczyna wprost banalna. wyło i wyło, bo dom pływał jako że na terenach kopalni mieszkamy, a tam pod tą ziemią się osunęło właśnie.

    widziecie jak to jest z Matkami… stu dwudziestu przystojnych, mundurowych chłopa przed domem a Ty śpisz nieświadoma i budzi Cię gmeranie noska guziczka o prześcieradło .. też nie pomyślałam. mogłam Mu to mleko dać i jeszcze wyjść. może jeszcze co bym poderwała.

    taki los Matki no, taki los… świat Cię nie obudzi, a nosek w mig na równe nogi postawi.

  • 1=1 Pampers Unicef

    KIDS

    3_sposoby Untitled-3

    to 10 rocznica kiedy Pampers i Unicef  pomaga wyeliminować tężca noworodkowego na całym świecie.
    pomogli ocalić życie 500 000 dzieci.
    Tężec odbiera życie 49 tysiącom noworodków rocznie. Co 11 minut z jego powodu ginie dziecko.
    Pomóc można w banalne sposoby, które są wymienione w ramce na samej górze.
    szczepionki funduje też ten filmik. trzeba go zalajkować lub udostępnić.
    oraz publikując na swoim profilu fb zdjęcie z tortem i hasztagiem  #zyczeniePampersUnicef

    _DSC1176


    KIDS