krótko

Czasami pewne sytuacje, słowa, wydarzenia wymagają od nas większego milczenia, mniejszej ilości słów.
Inaczej tracą tę wartość, którą mają w sobie..

Leżąc na kanapie jestem w całkowitej agonii z powodu różnych boleści.
Na końcu kanapy siedzi Tato. Pije kawę i trzyma moje nogi na swoich kolanach.
W kuchni krząta się Mama. Emilia bawi się  z Tosią. Kornelia patrzy w okno. Benio śpi.
Za oknem wicher dmie, deszcz, ciemność, chmury ciężkie…
– Kornelko, przeszłabyś się z Dziadkiem na spacer? Do rzeczki? – pyta dopijając kawę.
– Pójdę Dziadek. Pójdę. Już idziemy?
– Jeszcze mam dwa łyki kawy i możemy się zbierać
Kiedy szedł odstawić kubek, pytam cicho Nusi…
– Naprawdę chce Ci się iść?
– Nie Ciocia, ale Mama mówi i ma rację, że kiedyś będę chciała iść z Nim na spacer,  a wtedy może Go już nie być…

Wzięła moją cieplejszą kurtkę. Pod rękę dołączyła i Babcia.
Wrócili przed gradobiciem. Dużo w Nich było radości.

Napisz komentarz...
  1. Kasia says:

    Kilka słów, a ja płaczę przy kawie
    ohh Jula,
    a jaka Kornela mądra…..
    Cudowna

    Odpowiedz
  2. Ania says:

    Piękne. Zdrowia życzę. Pozdrawiam i ściskam mocno.

    Odpowiedz
  3. Joasia says:

    Az mi łezki poleciały… a w pracy jestem… taka to prawda.

    Odpowiedz
  4. Monika says:

    Łzy w oczach, ale dzięki Tobie Jula, coraz lepiej myślę o ludziach, o życiu. Wracam do bycia tą osobą którą byłam przed dorosłością. Poruszasz we mnie struny zapomnianej wrażliwości . Uściski. 🙂

    Odpowiedz
  5. Magda says:

    Jak Ty to robisz Jula? Dwa słowa i opowieść o której się myśli do końca dnia. Love piękny człowieku?

    Odpowiedz
  6. katarynianka says:

    No to ja też krótko – CIEPŁO.

    Odpowiedz
  7. Agata says:

    Tak bardzo chciałabym teraz pójść na spacer z moim dziadkiem…
    A chłopaków posłać z moim tatą.

    Odpowiedz
  8. Edyta says:

    Piekne… szkoda, że mnie nikt tego nie nauczył kiedy jeszcze moi dziadkowie zyli…

    Odpowiedz
  9. elevina says:

    Kwintesencja Miłości! Ach jak ja tu czerpię, pełnymi garściami i do syta 🙂
    Dziękuję przepięknie! 🙂

    Odpowiedz
  10. Cudne masz te siostrzenice Jula… Zresztą cała Rodzina godna naśladowania. Podziwiam nieustannie i czerpię naukę z tych Twoich przemyśleń, a lubię uczyć się od najlepszych 😉 Uściski przesyłam, oby boleści odpuściły. Całuję.

    Odpowiedz
  11. Dagmara says:

    Piękne… Ja bardzo żałuję wszystkiego, czego nie zrobiłam dla tych, których już nie ma. Taka refleksja zwykle przychodzi, gdy jest za późno.

    Odpowiedz
  12. Magdalena says:

    Zdrówka na sam pierw 😉 ja tam nie płakałam i łezka mi się dziś nie kręciła, ale sama chciałabym mieć taką wnuczkę. Choć wiesz co Julia, żeby mieć TAKĄ wnuczkę trzeba też być TAKIM dziadkiem.

    Odpowiedz
  13. Magda says:

    Brak słów

    Piękne.
    Prawdziwe takie…
    dziękuję.

    Odpowiedz
  14. Agnieszka says:

    Wczoraj odszedł mój dziadek….

    Odpowiedz
  15. Ania says:

    Prawdziwe słowa, prawdziwe życie ……

    Odpowiedz
  16. Bożena says:

    Julia , przekazałam Ci wiadomość w messenger . Jednak doszłam do wniosku ,że napiszę i w komentarzach kilka słów .Choć wpis Twój króciutki ,jego moc jest ogromna. Miłość która jest waszą ,Twej rodziny, codziennością. Radość duszy ,którą dzielicie się wzajemnie , to najcenniejsze co może człowiek mieć . Pięknymi jesteście ludźmi ,kocham Was wszystkich za to ! Wracaj do zdrowia <3
    ps

    sama mam tak wiele myśli do przekazania , czas powrócić do pamiętników 🙂

    Odpowiedz
  17. M S-P says:

    Julio pięknie napisałaś, ja właśnie jednej rzeczy żałuję i gdybym mogła to bym czas cofnęła. Jesteście wspaniali wszyscy razem i z osobna:) M S-P

    Odpowiedz
  18. Monika says:

    Mądra mama, tego trzeba dzieci uczyć! Ja też robię rzeczy, na które czasem niekoniecznie mam ochotę, bo pamiętam, jak moja babcia pytała, która z nas pójdzie z Nią do kościoła. Wtedy mi to nie było w głowie, teraz dałabym wszystko, by żyła, by znów padło to pytanie…

    Odpowiedz
  19. Ania says:

    Cudności pisarskie!!!

    Odpowiedz
  20. Magdalena says:

    Ja tak mam gdy po raz trzeci jednego dnia dzwoni moja mama i mysle sobie chyba zaraz zwariuje ale szybko łapie i odbieram i już ja słysze….. czegos jeszcze zapomniała mi powiedzieć i tak ja kocham i mysle jak to dobrze ze dzwoni bo kiedyś może już całkiem niedługo już nie zadzwoni i nie wyświetli mi się na telefonie MAMA

    Odpowiedz
    • Magdalena says:

      Odbieraj , ale nigdy niewiadomo kogo pierwszego braknie los bywa przwwrotny czasem, ja w telefonie mam jeszcze numer mamy ale moja już nie zadzwoni, na fb czasem czytam o czym pisałyśmy do siebie tak dawno niedawno bylo

      Odpowiedz
  21. Limonka says:

    Cudne są te dziewczyny! Cudni jesteście wszyscy? Co zrobić żeby tak dzieci wychować?? Żeby taką Rodzinę mieć?

    Odpowiedz
  22. aga says:

    Mnie już nigdy nie wyświetli się w telefonie słowo : TATA…
    Ale miałam szczęście – mogłam okazać mu całą swoją miłość i wdzięczność, zanim odszedł – minęło już 2 miesiące…

    Odpowiedz
    • wiola says:

      współczuję,znam ten ból mój tata odszedł 2 lata temu a jakby to było miesiąc przypominam sobie nasze ostatnie rozmowy przez telefon i boję się że zapomnę jak brzmiał jego głos ,jestem inną osobą od jego śmierci;(

      Odpowiedz
  23. Patrycja says:

    Och jakie to piękne i jakie ważne!!!

    Odpowiedz
  24. mama k i m says:

    piękne i życiowe..

    Odpowiedz
  25. Marlena1 says:

    Jak sobie wyobrażę jak sobie tak idą pewnie rozmawiają pewnie w sobie zrozumianym języku.Ciepło się robi na sercu.

    Odpowiedz
  26. agata says:

    takie to piękne i prawdziwe… i uczyć dzieci tego trzeba.
    gorzej jak dziadkowie wolą od zabawy z wnukami siedzieć przed telewizorem 🙁

    Julio wracaj do zdrowia <3

    Odpowiedz
  27. Ola says:

    Twoja siostra jest bardzo mądrą kobietą. Obie pięknie wychowujecie swoje dzieci : )

    Odpowiedz
  28. mądra kobieta z tej mamy Kornelki, bardzo. Bo róbmy tak, aby nigdy i niczego nie żałować. Nawet Gdyby się nie chciało. Bo warto.

    Odpowiedz
  29. Agnieszka says:

    Aż łezka mi się zakręciła w oku …

    Odpowiedz

Zostaw komentarz.