pojazdy 馃殰馃殮馃殟 – podarunki 52


Zaczn臋 od pewnej historii…
Moi znajomi mieli domek na Warmii. Wiadomo jak na Wschodzie. Wsz臋dzie daleko, pusto. Odludzie.
W okolicy by艂 jeden jedyny sklep. W Lidzbarku. W kt贸rym by艂y poid艂a dla koni, 艂a艅cuchy, lizad艂a do kr贸w, sznurek do prasy i miot艂y. I w tym sklepie, nie wiedzie膰 czemu by艂y pojazdy Bruder.
Maj膮c przed sob膮 dalek膮 drog臋, obiecali synowi, 偶e jak ca艂膮 podr贸偶 nie b臋dzie j臋cza艂 i marudzi艂 to co艣 z tego Brudera mu kupi膮.
Jako艣 te drog臋 przetrwa艂. Wchodz膮 do sklepu i Pan Sprzedawca pyta, co sobie wybra艂?
Pokazuje i wymienia trzy modele jakie aktualnie mieli na stanie… Traktor, kombajn, tir…
Na co kilkuletni Kacper m贸wi, 偶e on to by chcia艂 agregat podorywkowo-艣cierniskowy do jesiennego siewu rzepaku.
I Panom buzie opad艂y. M贸wi膮, 偶e nie ma. Kacper wyci膮gn膮艂 katalog, poszuka艂 i pokazuje, 偶e jest.聽
A ten traktor, co pokazywali to na pewno nie jest jesienny, bo ma za w膮skie opony i si臋 w b艂ocie i marasie zatopi.
By艂o to lat temu mo偶e dziesi臋膰.
Dzi艣, gdyby Kto艣 powiedzia艂 mi, 偶e mog臋 mojemu synowi zostawi膰 w domu jedn膮 mark臋 zabawek (pomijaj膮c Lego) to by艂by to bez dw贸ch zda艅 Bruder.
Nie ma go艣ci, kt贸rzy nie pytaj膮 sk膮d te pojazdy. Nie ma dzieci, kt贸re nie bawi艂yby si臋 nimi najintensywniej. Mamy siedem pojazd贸w. Siedem wspania艂ych. Ju偶 mieszkaj膮 z nami od kilku lat.
Jeden to nawet rok w trawie sta艂 na deszczu i mrozie. Nie dolega mu nic.
Ilo艣膰 razy kiedy spad艂y, zderzy艂y si臋… Ilo艣膰 otwieranych i zamykanych drzwi, wyci膮ganych lin holowniczych, zapinanych hak贸w… Do tego cena do tej jako艣ci, wytrzyma艂o艣ci 聽i estetyki wykonania jest jak na dzisiejsze czasy niezwykle ma艂a.聽
W tym roku postanowi艂am po艣wi臋ci膰 grudzie艅 na celebracj臋, pisanie ksi膮偶ki „sierpie艅”, zbieranie w ca艂o艣膰 trzeciej cz臋艣ci ksi膮偶ki „blog” i mam ma艂y pomys艂 na opowie艣膰 dla dzieci (nawet ju偶 wybra艂am ilustratork臋), dlatego nie b臋dzie miesi膮ca zachwalania co najlepiej zakupi膰 na prezenty…
Zostawiam Wam dzi艣 z pe艂n膮 odpowiedzialno艣ci膮 kod rabatowy 8% na Brudera i w贸zki Knorr oraz lalki Asi i Antonio Juan. Kod wa偶ny jest do ko艅ca grudnia 2019.
A brzmi on zaskakuj膮co, bo „Julia” 馃檪
I gwarantuje Wam, 偶e ka偶dy z Was b臋dzie tym pojazdem zachwycony.聽
U nas najwi臋kszym zainteresowaniem cieszy si臋 Dodge Ram (02502), tir (03550), d藕wig(03570) i 艣mieciarka (03560).
Cho膰 moim ukochanym jest Defender (02592)….
Ach, holownicze auto (02535) ostatnio wr贸ci艂o na tapet臋….
No jak pisa艂am, z r臋k膮 na sercu. Polecam. Najlepsze co mo偶na dziecku kupi膰 w obecnych czasach wszystkiego. Ja od zawsze jestem zwolennikiem porz膮dnych zabawek ni偶 plastiku, kt贸ry 艂amie si臋 po trzech miesi膮cach i zanieczyszcza 艣wiat. My艣l臋, 偶e nasz Bruder wychowa jeszcze nast臋pne pokolenie.

_________________________________________________

Sklep TODLER zostawia tak偶e w prezencie dla Was w贸zek z lal膮.
W贸zek Ruby Knorr i Lala marki Antonio Juan.
Wyniki konkursu 29.11, tak aby zd膮偶y艂o doj艣膰 przed Miko艂ajem.
Zostawcie w komentarzach odpowied藕 na pytanie, jakie jest Wasze wspomnienie z dzieci艅stwa zwi膮zane z lalk膮…

Moi Drodzy, bardzo przepraszam za op贸藕nione wyniki, ale te Wasze historie o lalkach by艂y pi臋kne!
Wyb贸r jednego jest dla mnie koszmarem. Nie potrafi臋 si臋 pogodzi膰 z tym, 偶e mog臋 wybra膰 tylko jeden.
Chcia艂aby ka偶demu z Was napisa膰 „przepraszam”. Ale nie umiem za艂atwi膰 tylu w贸zk贸w 馃檪
Jeste艣cie Najlepsi!! Wasze opisy, przygody, wspomnienia. Mam najlepszych czytelnik贸w 艣wiata.
Dzi臋kuj臋, dzi臋kuj臋, dzi臋kuj臋…
Poprosi艂am kilka os贸b o pomoc w wydaniu werdyktu, bo ja si臋 podda艂am po tym, jak przeczyta艂am wszystko kilka razy i kolejny raz roz艂o偶y艂am r臋ce…
Nagroda pojedzie do „Mama C贸rek”.
Gdyby zale偶a艂o to ode mnie, dosta艂by j膮 ka偶dy z Was.

Napisz komentarz...
  1. Irena says:

    U mnie z lalk膮 wspomnienia kiepskie – nie umia艂am nimi si臋 bawi膰 – bo mia艂am starszego brata i bawi艂am si臋 klockami, samochodami, 偶o艂nierzykami.. jak w przedszkolu Pani mi poda艂a lalk臋 – to nie wiedzia艂am co mam z ni膮 zrobi膰 – i jaki sens w og贸le zabawy z lalka? Bo z klock贸w budowalam zamki, mia艂am swoje wojsko z szach贸w i rycerzy – a brat swoje – i grali艣my w wojn臋. A lalka tylko patrzy艂a na mnie 馃榿 Teraz mam 3 c贸rki, i one si臋 bawi膮 lalkami i pluszakami, udaj膮 rodzin臋, a ja czasami bawi臋 si臋 razem z nimi 馃榿

    Odpowiedz
    • Michalina says:

      Gdy mia艂am oko艂o 5-6 lat dosta艂am najwspanialszego bobasa na 艣wiecie, robi艂 siusiu i brudzi艂a mu si臋 pupa na br膮zowo. Gdy wychodzi艂am z nim z domu do kole偶anek by艂 sza艂, ka偶da chcia艂a si臋 nim bawi膰, a 偶e jestem z os贸b kt贸re wszystkim si臋 dziel膮 to tak si臋 podzieli艂am lalka, 偶e ju偶 nigdy nie wr贸ci艂a do domu. By艂 smutek i 偶al i ju偶 nigdy wi臋cej nie mia艂am takiego bobasa . Teraz mam dwie c贸rki, ka偶dego dnia bawi膮 si臋 w 鈥 ciotki 鈥 i odwiedzaj膮, ze swoimi dzie膰mi 馃槈

      Odpowiedz
      • Monika says:

        Ostatnie wakacje nad morzem sp臋dzone z mama i taka mieciutka lalka kupiona w kiosku. Lat mia艂am mo偶e z siedem. Pamietam tylko gumow膮 g艂ow臋 i hmm…zielone w艂osy. Szkoda, 偶e nie przetrwala do dzi艣 bo chcia艂abym aby i moja kochana Lili miala tak膮 ukochan膮 lal臋, kt贸ra b臋dzie jej towarzyszy膰 w cudownych chwilach beztroskiego dzieci艅stwa. My艣l臋 偶e w艂a艣nie o takim w贸zku i bobasie marzy moje Szcz臋艣cie…cudne.

        Odpowiedz
    • Ba艣ka says:

      Moje dzieci艅stwo przypada艂o na lata osiemdziesi膮te, wi臋c o bobasach p艂aczacych, czy robi膮cych siku nawet nie marzy艂am, bo nie pojawi艂a si臋 w mojej g艂owie my艣l, 偶e takowe mog膮 istnie膰. Jednak w tych czasach powszechnego „dobrobytu” kolejkowego w tzw.SuperSamie rzucili dzidziusie! Takie z gumowymi cz臋艣ciami-r臋ce, g艂owa i nogi, reszta z materia艂u wypchana jak poduszka. By艂am ma艂膮 dziewczynk膮 ze wsi, kt贸ra nie bywala, przecie偶 w SuperSamie, wi臋c 偶y艂am sobie spokojnie z niewiedz膮 偶e one tam s膮, takie cudne. A tu musz臋 wspomnie膰, 偶e moje dzieci艅stwo to moja babcia. Wszystkie wspomnienia s膮 z ni膮 zwi膮zane i w ka偶dym zdarzeniu odgrywa艂a ogromn膮 rol臋. Moja babcia by艂a gad偶eciar膮 (mo偶na tak o babci i latach 80.?) 馃槈 ale ona by艂a. W p贸藕niejszych czasach kupowa艂a np.wszystko co pojawi艂o si臋 w telezakupach. I babcia Hela postanowi艂a mie膰 t臋 lalk臋 dzidziusia z Samu. Zaraz po rencie popeda艂owa艂a po ni膮 te kilka kilometr贸w (jak cudnie sobie j膮 tak膮 przypomnie膰!) i kupi艂a! Nie dla wnusi, nie nie! Ona j膮 kupila dla siebie. Bo jej si臋 podoba艂a, 偶e taka miekka, nowoczesna i w r贸偶owym ubranku. Trzyma艂a j膮 w swoim pokoju i oczywi艣cie pozwala艂a si臋 ni膮 bawi膰 cho膰 w granicach rozs膮dku, bo gdy zrobi艂am tej偶e lali kilka zastrzykow, wciskaj膮c w poduszkow膮 dupk臋 wod臋 czy kompot, juz nie pami臋tam, babcia wysuszyla lal臋 i da艂a na ni膮 szlaban. Patrzy艂am t臋sknie jak siedzi na kredensie. No i jeszcze mam ochot臋 napisa膰 jak to by艂o z w贸zkiem z zagranicy, ale mo偶e to juz za d艂ugo? Napisz臋, bo ten w贸zek wa偶ny by艂 bardzo. Tato pojecha艂 na saksy (cos pohandlowac) do Czechos艂owacji. Przywi贸z艂 duzo butelek z tajemniczym p艂ynem, kt贸rego dzieciom nie wolno by艂o a dorosli si臋 tak zachwycali! A dla mnie mia艂 wozek. Stopem przyjecha艂 ob艂adowany jak wielb艂膮d (tymi butelkami g艂贸wnie 馃槈) ale dotaszczy艂 dla mnie cudo. Czerwone z bud膮 i na gumowych k贸艂kach!! Jak膮 ja furor臋 robi艂am we wsi, gdy tak pcha艂am ten w贸zek!! Jak kole偶anki si臋 wymienia艂y kt贸ra prowadzi pod kapliczk臋 a kt贸ra z powrotem! I cho膰 nie wiedzia艂am ile ten tato si臋 natrudzi艂, 偶eby to karames艂o mi przywie藕膰, ile butelek z艂otego p艂ynu m贸g艂by zamiast tego zmie艣ci膰 w baga偶u, to czu艂am, 偶e nigdy nie dostan臋 wspanialszego prezentu ni偶 ten w贸zek z Czechos艂owacji! I nawet babcia pozwoli艂a mi swoj膮 lalk臋 nim przewie藕膰! Oj, dzi臋kuj臋, 偶e odkurzylam sobie te wspomnienia! Przypomn臋 tacie w 艣wi臋ta o tym w贸zku! Babci juz nie ma, ale Hela, moja c贸rka us艂yszy kiedy艣 o jej lali.

      Odpowiedz
      • Aniela says:

        Moja ukochana lalka z dzieci艅stwa, to by艂a Barbie. Babcia mieszka艂a w Niemczech, ale w 1987 roku przyjecha艂a do Polski i zabra艂a mnie do Pewexu, 偶eby kupi膰 mi wymarzon膮 lalk臋. Jaka ja wtedy by艂am szcz臋艣liwa!

        Odpowiedz
    • Sylwia says:

      Z lalk膮 to nie, ale z w贸zkiem- spacer贸wk膮 dla lalek oj tak 鈽 w postaci blizny na brodzie. Siostra mnie w niej wozi艂a 馃槉, a sko艅czy艂o si臋 upadkiem. Pami臋tam jak mama zmienia艂a mi p贸藕niej opatrunki i odkleja艂a plaster. A teraz niekt贸rzy m贸wi膮 mi, 偶e brudna jestem na brodzie 鈽

      Odpowiedz
    • Dunka says:

      Lalka. Ca艂a z drewna. Buzia narysowana niebieskim d艂ugopisem. R臋ce i nogi mocowane by艂y gw贸zdkami wielko艣ci szpilki. By艂a brzydka jak brak s艂贸w, gdy chce si臋 co艣 wa偶nego napisa膰. Dla mnie- najpi臋kniejsza bo zrobi艂 j膮 dla mnie m贸j Tatko.

      Odpowiedz
    • AnetaNatalia says:

      Drewniany domek, ma艂a izba, a w niej 艂贸偶ko przykryte wielgachn膮 pierzyn膮. Na pierzynie idealnie roz艣cielona narzuta, i dwa ja艣ki obleczone wyszywanymi r臋cznie poszewkami. A pomi臋dzy nimi, na samym 艣rodku 艂贸偶ka Ona, lalka Prababci. Dla mych nieporadnych dzieci臋cych r膮czek niedost臋pna – i dlatego tak bardzo po偶膮dana. Dostojna w swojej postawie i pi臋knej sukience niczym ksi臋偶niczka. Ale i krucha jak ksi臋偶niczka, nara偶ona na st艂uczenie. Wygl膮dem przypomina艂a ma艂膮 dziewczynk臋. I cho膰 w moim pokoju w domu po drugiej stronie ulicy lalek bobas贸w, ksi臋偶niczek, czy Barbie nie brakowa艂o (nawet lalk臋 murzynka mia艂am!) to jednak najpi臋kniejsze wspomnienie nie z nimi jest zwi膮zane. A z chwil膮, gdy w swej izbie Prababcia zdj臋艂a z maszyny Singer wieko, odwr贸ci艂a je dnem do do艂u, wsadzi艂a do 艣rodka t臋 swoj膮 pi臋kn膮 lalk臋 i pozwoli艂a mi j膮 delikatnie ko艂ysa膰. Ca艂e popo艂udnie sp臋dzi艂am na subtelnym ko艂ysaniu tej lali. Uczucie, kt贸re mi wtedy towarzyszy艂o, do dzi艣 pami臋tam.

      Odpowiedz
  2. Sandra says:

    Mia艂am lalek sztuk 2, 偶adn膮 z nich si臋 nie bawi艂am, a jedna by艂a nawet super,, wypasiona,, mia艂a swoj膮 butelk臋 i gdy z niej wypi艂a to robi艂a siusiu. Jednak to mnie nie przekonywa艂o do zabawy. Mia艂am za to swojego Kubusia (zreszt膮 do dzi艣 go mam i zajmuje honorowe miejsce w sypialni). Kubu艣 ten to pluszowy zaj膮c kupiony kiedy艣 w Biedronce. By艂 moim przyjacielem, zastepowal ki lalki, zabieralam go zima na sanki a latem na wycieczki rowerowe – mia艂 swoj膮 miejsc贸wk臋 w koszyczku na kierownicy. Chodzi艂 z mn膮 do przedszkola, do kole偶anek, bab膰, cioci i wsz臋dzie gdzie tylko moglam to go zabieralam. Mia艂 nawet swoje 艂贸偶ko, pi臋kn膮 wiklinow膮 ko艂ysk臋, kt贸ra pierwotnie by艂a w zestawie z jedn膮 z lalek, ale lala dobytek sw贸j straci艂a i przej膮艂 go Kubu艣. Mia艂o by膰 o lalce ale, 偶e wspomnie艅 z ni膮 nie mam to rol臋 lalki przej膮艂 pluszowy zaj膮c, kt贸ry w w贸zku dla lalek by艂 te偶 w艂o偶ony wi臋c prawie jak lalka tylko bardziej kud艂aty 馃槈

    Odpowiedz
  3. Justyna says:

    Najmilsze sercu lalkowe wspomnienie z dzieci艅stwa to moja ukochana prababcia motaj膮ca dla mnie lalki ze swoich chustek na g艂ow臋 (takich kolorowych chustek, kt贸re do niedawna nosi艂y starsze kobiety na wsiach). By艂o w tym dla mnie wiele magii, bo 1) wakacje na wsi to by艂o jak przeniesienie si臋 na inn膮 planet臋, 2) takich lalek nigdzie indziej nie by艂o, 3) prababcia by艂a najlepszym cz艂owiekiem pod s艂o艅cem (naprawd臋 by艂a chodz膮cym dobrem). Ciesz臋 si臋, 偶e mam swoje wyj膮tkowe wiejskie wspomnienia i smutno mi, 偶e tamtego 艣wiata ju偶 nie ma i nie mog臋 pokaza膰 go swoim dzieciom. Lalek te偶 nie zamotam tak samo …

    Odpowiedz
    • Olka says:

      Pamietam pierwsza lalk臋 by艂a poka藕nych rozmiar贸w, mia艂a na imi臋 Agatka i razem z bratem bawili艣my si臋 ni膮 glownie w ogrodzie a to Agatka p艂ywa艂a w wielkim basenie, innym razem wpad艂a do beczki, (woda ze stawu do podlewania pomidor贸w si臋 tam znajdowa艂a) fryzur臋 tez jej zmienili艣my w艂osy mia艂a farbowane bibu艂a. Mam dw贸ch starszych braci wychowywa艂am si臋 na wsi i wola艂am hasa膰 na dworze, 艂azi膰 po drzewach ni偶 typowo dziewcz臋ce zabawy lalkami. Agatka wiernie towarzyszy艂a mi w tych zabawach do momentu a偶 nie straci艂a ko艅czyn przy zabawie w chirurga ;). Teraz sama kupi艂am c贸rci lale bobasa i rozp艂ywam si臋 jak 3 latka pokazuje ze karmi swojego bobasa, tak jak ja jej braciszka ;).

      Odpowiedz
  4. Ania says:

    Ooo tak! Bruder jest super. Bawi si臋 dziecko tata i dziadek. I Ci starsi zachwycaj膮 si臋 ka偶dym szczeg贸艂em, a dziecko rolnictwem, bo opowiadaj膮 o wszystkich czynno艣ciach. Gdy przychodz膮 偶niwa to ja musz臋 po wsi na rowerze z dzieckiem je藕dzi膰, bo przeje偶d偶a艂 w艂a艣nie taki kombajn jak ma dziecko i on to zauwa偶y艂, wiec rzucam pranie i gotowanie wsiadam i obserwujemy.馃榿

    Odpowiedz
    • Ania says:

      I jeszcze… mamy sporo modeli kupionych u偶ywanych po starszych dzieciach, nadal w super stanie i nadal zachwycaj膮. My艣le, ze malutki braciszek co w brzuszku siedzi jeszcze b臋dzie szala艂 z tymi pojazdami.

      Odpowiedz
  5. Iza says:

    Ale cudne klamotki馃槉Sama bym si臋 bawi艂a!
    Moje wspomnienia z lalk膮…jestem dzieci臋 rocznik 81 i mia艂am takiego ukochanego 艂ysego,plastikowego bobasa(obgryz艂am mu pi臋ty,pami臋tam馃ぃ).Wychowywa艂am si臋 w du偶ej,kilkupokoleniowej rodzinie z sarkastycznym poczuciem humoru.I strasznie si臋 dziwi艂am,dlaczego kwicz膮 ze 艣miechu,za ka偶dym razem jak si臋 bawi臋 i nie pozwalaj膮 mi wymienia膰 imienia lalki w艣r贸d innych,obcych nam ludzi.
    Lalka nazywa艂a si臋 Leninka馃ぃ馃ぃ
    Wtedy mogli i艣膰 pewnie siedzie膰 za agitacj臋!

    Odpowiedz
    • Monika says:

      Pierwsz膮 lalk膮 jak膮 mia艂am by艂a r贸偶owa Barbie w tiulowej sp贸dniczce i r贸偶owych szpilkach… mia艂am wtedy 6 lat…pamietam ze ta lalka d艂ugo sta艂a w kartoniku bo mama kaza艂a mi o ni膮 dba膰 i pierwszy raz wyj臋艂am j膮 do szko艂y na zaj臋cia z ulubiona zabawk膮….
      Abstrakcja bo jak zabawka z kartonika mo偶e by膰 ulubion膮…
      Dlatego chyba p贸藕niej poobgryzalam jej nogi i mia艂a kikuty
      Zawsze sobie obiecywa艂am ze moja c贸rka b臋dzie mia艂a du偶o pi臋knych lal bo ja niestety takiego szcz臋艣cia nie mia艂am
      Dotrzyma艂am s艂owa 馃槂

      Odpowiedz
  6. kin says:

    Mia艂am tak膮 lalk臋, Irenk臋. Irenka mia艂a mi臋kki, okr膮g艂y brzuszek, blond kr贸tkie w艂osy, czerwon膮 sukienk臋 w kropki i wiecznie zdziwion膮 min臋. Ja te偶 tak mam od dziecka- mi臋kki, okr膮g艂y brzuszek i wiecznie zdziwion膮 min臋. I oczywi艣cie chcia艂am mie膰 kr贸tkie blond w艂osy. Pami臋tam jak pewnego lata moje loki z mlecznej czekolady zmieni艂y si臋 w ciep艂y br膮z. Do kompletu za偶膮da艂am obci臋cia na kr贸tko. Wysz艂a dziwna zapa艂ka, kr贸tko z przodu, d艂ugo z ty艂u. Pocz膮tkowo by艂am absolutnie zakochana w moim mi臋kkim brzuszku i kr贸tkim prawie-blondzie. Zderzy艂am si臋 niestety z r贸wie艣nikami. Ze 艣miechem, popychaniem, wyszydzaniem.
    Pami臋tam jak wr贸ci艂am z podw贸rka i Irenka zosta艂a rzucona w k膮t, na ratanowy w贸zek. Codziennie spina艂am w艂osy milionem 偶abek, odmawia艂am jedzenia i nie robi艂am ju偶 zdziwionej miny.
    Przysz艂a jesie艅, 偶abki nie chcia艂y trzyma膰 si臋 pod ciasn膮 czapk膮, a brzuszek ca艂y czas by艂 taki sam, niezale偶nie od zjadania na obiad 2 talerzy roso艂u, czy jednego.
    Przeprosi艂am Irenk臋, rozczesa艂am jej w艂osy i zabra艂am z powrotem do du偶ego 艂贸偶ka.

    Lata min臋艂y, Irenk膮 bawi si臋 moja 3letnia c贸rka, a ja ca艂y czas mam zdziwion膮 min臋 okr膮g艂y, mi臋kki brzuszek i nie u偶ywam 偶abek do w艂os贸w i lubi臋 ros贸艂.

    Odpowiedz
    • Micha艂 says:

      Jestem szcz臋艣ciarzem, moja lalka to ca艂kowicie wyj膮tkowe zjawisko, a przede wszystkim 偶ywe!;)
      Jako ch艂opak nie ci膮gn臋艂o mnie do zapl膮tania warkoczyk贸w b膮d藕 przebierania sukienek, jednak w贸zek-oj tak!- ta maszyna interesowa艂a mnie od samego pocz膮tku.
      Kiedy osi膮gn臋li艣my z siostr膮 wiek nastoletni, mama uzna艂a, ze nasz stary w贸zek dzieci臋cy mo偶emy lekko zmodernizowa膰. Obni偶y艂em mu podwozie, by moja w贸wczas dziesi臋cioletnia siostra mog艂a si臋 do niego zmie艣ci膰. Dobrze, ze 贸wczesne spacer贸wki by艂y solidnych wymiar贸w!;)
      postanowi艂em, ze trzeba przetestowa膰 to 鈥瀋acko鈥 i przewie藕膰 m艂od膮 po naszych wiejskich okolicach.
      Nie przemy艣leli艣my jednego – Ania nosi艂a d艂ugie pi臋kne kucyki, kt贸re by艂y hlub膮 moich rodzic贸w. Pech chcia艂, ze to w艂a艣nie te cude艅ka wpl膮ta艂y si臋 w ko艂a naszego w贸zka!
      O zgrozo, chcia艂em ci膮膰 jej w艂osy, ale na szcz臋艣cie rozum wygra艂 i sko艅czy艂o si臋 na rozkr臋caniu k贸艂 i wyci膮ganiu w艂os贸w. Nie chcieliby艣cie widzie膰 miny naszej mamy.
      Jednak wspomnienie z lalk膮 jest dla nas totalnie bezcenne;)

      Odpowiedz
  7. Joanna says:

    Gdy pomy艣l臋 o lalce z dzieci艅stwa, to tylko jedn膮 sobie przypominam. By艂a do艣膰 du偶a, mia艂a sukienk臋 w kropki… chyba granatow膮 馃 i mia艂a d艂ugie rude loki. Poniewa偶 moje kole偶anki mia艂y bogatych rodzic贸w i co chwil臋 inne lalki, ja te偶 zamarzy艂am, by moja Ruda mia艂a chocia偶 inn膮 fryzur臋. I tak si臋 sta艂o, upitoli艂am jej te rude w艂osy. Oczywi艣cie, podcina艂am coraz to kr贸cej by wyr贸wna膰 馃槀 Tym sposobem, mia艂am najbardziej oryginaln膮 lalk臋.

    Odpowiedz
    • Emilia says:

      Mia艂am trzy lalki…Jedn膮 szmacian膮 z bardzo d艂ugimi nogami, kt贸r膮 przebiera艂am w niemowl臋ce ubranka i koronkowe czapeczki.By艂y to ciuszki, kt贸re kiedy艣 nale偶a艂y do mnie i m艂odszej siostry, a kt贸re mama trzyma艂a g艂臋boko w szufladzie…Uwielbia艂am te maciupkie cude艅ka…Kolejn膮 lalk膮 by艂a plastikowa Milena…Jako kilkuletnia dziewczynka marzy艂am, 偶e tak kiedy艣 nazw臋 swoj膮 c贸reczk臋…Dzi艣 jestem mam膮 trzech ch艂opc贸w 馃槉. No i Lisa…Podr贸ba Barbie z wielk膮, plastikow膮 g艂ow膮. Dzi艣 z siostr膮 艣miejemy si臋 z tego do rozpuku…Jednak kiedy jako ma艂e dziewczynki dumnie wynios艂y艣my nasze nowe laleczki na podw贸rko, posiadaczki prawdziwych pi臋knych Barbie mia艂y niez艂y ubaw. D艂ugo marzy艂am o prawdziwej Barbie, czy Lalce Bobas. Po szkole zachodzi艂y艣my z kole偶ank膮 do Pewexu, gdzie przyklejona do lady podziwia艂am nieosi膮galne dla mnie w贸wczas laleczki. Dzi艣 mam prawie 40 lat, a doskonale pami臋tam tamto uczucie… Pi臋knej lalki nie mia艂am nigdy, bo mamy nie by艂o po prostu na ni膮 sta膰…Dzi艣 to rozumiem, ale jaki艣 smuteczek tamtych dzieci臋cych pragnie艅 zawsze wyzwala si臋 przy tego typu wspomnieniach…

      Odpowiedz
  8. Justyna says:

    Moje pierwsze wspomnienie z lalk膮 hmmm….
    Lalk臋 mia艂am tak膮 szmacianke pami臋tam mama mi j膮 uszyla, by艂am w niej zakochana. Mia艂am mo偶e 4 lat i wsz臋dzie z Ni膮 chodzilam. Po moim bracie mia艂am taki w贸zek kt贸ry tata przerobi艂em tak abym mog艂a wozi膰 nim swoj膮 lalk臋. Pewnego dnia moja starsza siostra wpad艂a na genialny pomys艂, i w艂o偶y艂a mnie i moj膮 lalk臋 do tego wozka i tak mnie w nim wozila, by艂a to rewelacyjna zabawa, do czasu az pewnego dnia moja siostra wozila mnie tym w贸zkiem a moi rodzice mieszkaj膮 na takim wzniesieniu, gdy jak zwykle wzi臋艂a mnie na spacer w pewnym pomencie pu艣ci艂a w贸zek a mnie razem z nim. Jecha艂 w tym w贸zku z moj膮 lalka i tyle co pami臋tam to jak mama robi艂a mi ok艂ad po zderzeniu z rowem. Tato w贸zek zarekwirowa艂 i sko艅czy艂a si臋 nasza zabawa w dom. Ale lalka zosta艂a i mam j膮 do dnia dzisiejszego. Lalka zrobiona przez moj膮 mamie to jedyna pami膮tka z dzieci艅stwa 鉂わ笍鉂わ笍

    Odpowiedz
    • Patrycja says:

      Zawsze jak widz臋 jak moja c贸reczka bawi si臋 lalka to mam ochot臋 do niej do艂膮czy膰. Pami臋tam jak by艂am ma艂a i dosta艂am magiczna (tak mi si臋 wtedy wydawa艂o) lalk臋 ona otwiera艂a oczy i by艂a do niej butelka. To by艂o cudowne jak godzinami razem z kuzynka potrafi艂ysmy si臋 ni膮 bawi膰. Babcia na maszynie szyla dla niej ubrania ze skrawkow materia艂贸w.Dzielilysmy obowiazki i podchodzilysmy do sprawy bardzo powa偶nie. 馃槂Nawet pisalysmy wsp贸lny list do Miko艂aja o w贸zek dla naszej „c贸reczki”. 馃槂 To by艂y magiczne chwile 馃槈

      Odpowiedz
  9. Ola says:

    Natasza, tak mia艂a na imi臋 moja lalka. Przyjecha艂a do mnie w latach 80-tych ze Zwi膮zku Radzieckiego. W tej d艂ugiej drodze towarzyszy艂 jej m贸j tata, kt贸ry akurat wraca艂 z delegacji.
    Mia艂a oko艂o 50 cm wzrostu, rude cieniutkie w艂osy, wykonana by艂a z twardego tworzywa sztucznego, z plastikowymi rz臋sami , kt贸rymi miga艂a tak uroczo niezsynchronizowanie i te nienaturalnie du偶e niebieskie oczy.A jak膮 ona mia艂a pogodn膮 buzi臋…Oryginalnie by艂a ubrana jak pastereczka w brzoskwiniowy falbaniasty czepek, falbaniast膮 sukieneczk臋 i wielkie pantalony, but贸w nie mia艂a, ale moja babcia zrobi艂a jej na drutach.
    Dzi艣…le偶y na strychu w kartonie, obdarta z ubra艅, z przerzedzon膮 fryzur膮 i zgubionymi rz臋sami, nie nad膮偶a za rzeczywisto艣ci膮, 藕le si臋 czuje w obecno艣ci idealnych barbie, kolorowych enchantimals i w ka偶dym szczeg贸le dopracowanych hiszpa艅skich lal. Czeka na sw贸j czas.I cho膰 go艂a, brudna, rozczochrana…ma tak膮 pogodn膮 buzi臋!

    Odpowiedz
  10. MagdaLa says:

    Moje dzieci艅stwo nie by艂o przepe艂nione zabawkami – czasy by艂y ci臋偶kie, portfele ma艂o zasobne, a i dosta膰 cokolwiek to by艂 wyczyn. Kole偶anki mia艂y po pi臋knej barbie z pewexu. Mama wiedzia艂a, 偶e marz臋 o takiej. Codziennie modlilam si臋 do Bozi o taki prezent. Niestety nie dosta艂am tej wymarzonej, dosta艂am inn膮 prost膮, zwyk艂膮, bez zginanych kolan. I to by艂a najpiekniejsza, ukochana moja lalka, bo rodzice kupili mi j膮 za ostatnie pieni膮dze. Tata uszyl mi dla niej r贸偶ne ubranka. By艂a moja i ukochana. Innej ju偶 nie chcia艂am. I ta jej niedoskona艂o艣膰 sta艂a si臋 dla mnie wyznacznikiem jej wyj膮tkowo艣ci. Do dzi艣 pami臋tam ka偶dy szczeg贸艂, str贸j zabawy. Tyle Mi艂o艣ci w jednej, prostej lalce.

    Odpowiedz
  11. Karina says:

    Julciu,
    w贸zka dla lalek nie potrzebuj臋 bo moja Zofia ma ju偶 10 lat ale wspomnieniem dot. lalki musz臋 si臋 podzieli膰.
    Urodzi艂am si臋 4 dni po wybuchu stanu wojennego, a wi臋c moje wczesne dzieci艅stwo, podobnie jak wi臋kszej cz臋艣ci z nas, przypad艂o na lata 80/90-te.
    Pami臋tam jak pewnego dnia mama powiedzia艂a, 偶e do Atlasu rzucili bobasy i lecimy stan膮膰 w kolejk臋. Po drodze zasz艂y艣my do Cepelii 馃檪 A tam na p贸艂ce sta艂a lalka podobna do lalki Barbi, tylko zamiast n贸g mia艂a pod sukienk膮 styropian a w nim pozytywk臋. Oszala艂am na punkcie tej lalki i na nic si臋 zda艂y przekonywania mojej mamy, 偶e tak膮 lalk膮 si臋 nie pobawi臋, 偶e ona tylko b臋dzie sta艂a. Na nic. Postawi艂am na swoim i mama kupi艂a mi lalk臋. W nocy nie mog艂am spa膰. Z jednej strony by艂am przeszcz臋艣liwa, ze mam lalk臋 Barbipodobn膮, ale z drugiej wiedzia艂am, 偶e w zabawie z ni膮 nie poszalej臋, nie to co z bobasem. Nast臋pnego dnia posz艂y艣my do Cepelii odda膰 lalk臋, a potem do Atlasu z nik艂膮 nadziej膮 偶e zosta艂y jakie艣 bobasy. Zakupy zako艅czy艂y si臋 szmacian膮 lalka, kt贸ra mo偶e chocia偶 s艂odka nie zrekompensowa艂a ani Barbi ani bobasa… Kilka lat p贸藕niej uda艂o nam si臋 uciu艂a膰 na Dian臋, kt贸r膮 przez wiele lat bawi艂a si臋 moja c贸rka.

    Odpowiedz
  12. Ala says:

    Wychowywa艂am si臋 we wczesnych latach osiemdziesi膮tych, wiadomo brakowa艂o wszystkiego. Ale nigdy nikomu nie zazdro艣ci艂am, 偶e ma wi臋cej i lepsze. O lalce barbie i LEGO tylko s艂ysza艂am, ba艂am si臋 nawet o tym marzy膰. Bo tego w sklepach nie by艂o, ale mia艂am takie jedno marzenie, 偶eby dosta膰 lalk臋 dzidziusia i du偶y w贸zek. Co roku pod choink膮 znajdowa艂am a to 艂y偶wy, slajdy, s艂odycze ale tego najwa偶niejszego prezentu nie by艂o. Nie by艂o przez kolejnych kilka lat, a偶 wyroslam, mia艂am ju偶 mo偶e 9 czy 10 lat i nadesz艂y kolejne 艣wi臋ta. I kiedy ju偶 wyroslam z zabawy lalkami dosta艂am pod choink臋 du偶y czerwony w贸zek z lalka. Czy si臋 cieszy艂am tak, ale… By艂am ju偶 za du偶a, wstydzi艂am si臋 wychodzi膰 z nim na dw贸r, wstydzi艂am si臋 powiedzie膰 o tym rodzicom, 偶e jestem ju偶 na to za du偶a. Nie wiem czy to by艂a wina rodzic贸w, 偶e ignorowali moje potrzeby, czy to by艂y takie czasy, 偶e tak si臋 dzieckiem nie przejmowano i ko艅cu po kilku latach sobie przypomnieli, 偶e chcia艂am w贸zek. Ja nie b臋d臋 czeka艂a a偶 moje dziecko wyro艣nie z marze艅, ma 5 lat i tak jak ja w jej wieku,pragnie dosta膰 w贸zek. Wiem, 偶e to wa偶ne dla niej i zrobi臋 wszystko, 偶eby w tym roku znalaz艂a pod choink膮.

    Odpowiedz
  13. Marta says:

    My mamy w贸z stra偶acki i d藕wig (cudowny) natomiast poniewa偶 m贸j syn skrajnie zakochany w dinozaurach wi臋c u偶ywany tylko czasem.

    Odpowiedz
  14. Mariola says:

    Jak znam czytelniczki bloga od tylu lat,to mam marne szanse na wygran膮. Ale podoba mi si臋 pytanie, bo mam w艂a艣nie wspomnienie zwi膮zane z lalk膮..By艂o to 27 lat temu.. Wigilia..pami臋tam dok艂adnie bo 4 dni wcze艣niej zmar艂 m贸j Tato niespodziewanie..by艂 to trudny czas, ale ja jako 6 letnia dziewczynka nie prze偶y艂am tego tak intensywnie jak moje starsze siostry..Los mnie chroni艂..I wtedy w艂a艣nie Mama zosta艂a sama z 4 c贸rek, bogato nie by艂o..Nadszed艂 Wigilijny Wiecz贸r i czas rozpakowywania prezent贸w..Dosta艂am wtedy Lalk臋..Jaka by艂am szcze艣liwa.. mia艂a zielone w艂osy zwi膮zane w koka, a gdy si臋 owego koka rozpu艣ci艂o to lalka by艂a 艂ysa bo linia w艂os贸w bieg艂a tylko wko艂o g艂owy.. ;)) Jako艣 wog贸le mi to nie przeszkadza艂o, cho膰 siostry wy艂y z tego ;)) By艂a to moja ulubiona lalka, nie przeszkadza艂 mi jej defekt..P贸藕niej mia艂am jeszcze wiele innych, ale ta utkwi艂a mi w pami臋ci..Czy gdyby by艂a idealna, pami臋ta艂abym o niej przez tyle lat..? Pozdrawiam serdecznie!
    Mariola

    Odpowiedz
  15. Ewa says:

    W dzieci艅stwie w naszym domu nigdy si臋 nie przetrwa艂o.. rodzice robili jednak wszystko,by艣my z bratem tego nie odczuwali. Nie mieli艣my wielu zabawek,wi臋kszo艣膰 naszych zabaw to efekt naszej wyobra藕ni…Mnie jednak marzy艂a sie lalka,taka z d艂ugimi w艂osami, du偶a..Ktorego dnia zobaczy艂am,呕e moja Mama tnie swoj膮 ulubion膮 sukienk臋-pamietam to moje zdziwienie,偶e co ona robi,偶e dlaczego…po kilku dniach ju偶 wiedzia艂am,czemu po艣wi臋ci艂a swoj膮 ulubion膮 rzecz-z mi艂o艣ci! Uszy艂a mi pi臋kna, szmacian膮 lalk臋,w艂a艣nie 偶e swojej sukienki..I nie zapomnia艂a te偶 o tych moich wymarzonych,d艂ugich w艂osach-z w艂贸czki zrobi艂a dwa pi臋kne warkocze. To by艂a dla mnie najpi臋kniejsza lalka-lalka pe艂na mi艂o艣ci,po艣wi臋cenia…lalka,kt贸ra by艂a dowodem,偶e szcz臋艣cie drugiego cz艂owieka jest nieraz wa偶niejsze, ni偶 w艂asne.

    Odpowiedz
  16. Karolina says:

    Do dzi艣 bardzo boli mnie fakt, 偶e nikt nie pomy艣la艂 o moich Dzieciach, o mojej C贸reczce… i wyrzuci艂 moje wszystkie, cudowne lalki, a zw艂aszcza jedn膮, kt贸ra by艂a dla mnie najwa偶niejsza bo dosta艂am j膮 od Taty na 艢wi臋ta, kt贸re rzadko z nami sp臋dza艂. Ja obieca艂am sobie, 偶e moje wnuki b臋d膮 bawi膰 si臋 zabawkami moich dzieci. Zabawki pokoleniowe maj膮 w sobie magi臋, kt贸rej nikt nie jest w stanie wyczarowa膰…

    Odpowiedz
  17. Doris says:

    Wspomnienie zwi膮zane z lalk膮 m贸wisz…. hmmmm
    To raczej marzenie zwi膮zane z lalk膮, nie mia艂am niestety nigdy ani lalki barbie ani prawdziwego bobasa. Zazdro艣ci艂am okropnie kole偶ankom, ale Nas nie by艂o sta膰 i nie mieli艣my „doj艣膰”.
    Mia艂am za to du偶膮 lal臋 szmacian膮 z d艂ugimi nogami i w艂osami ze sznurka – mia艂a na imi臋 AGATKA 馃檪 Kocha艂am j膮 bardzo i pami臋tam, 偶e tuli艂am j膮 do snu co wiecz贸r… Sp臋dzi艂a te偶 ze mn膮 kilka pobyt贸w w szpitalu daleko od domu i Rodzic贸w.
    Obecnie mam trzech synk贸w i w domu lalek brak. W tym roku postanowi艂am to zmieni膰 ch艂opcy dostan膮 wsp贸lny prezent w艂a艣nie lalk臋 – dziecko Latynos.
    P.S. Lekcja tolerancji zostanie odrobiona, pozdrawiam!
    Doris (trimama)

    Odpowiedz
  18. Patrycja says:

    Hehehehe, w艂a艣nie kupi艂am m臋偶owi wszystko o czym od jakiego艣 czasu marzy. Defendera i przyczep臋 dla konia 馃檪

    Odpowiedz
  19. Aska eS says:

    Moje dzieci艅stwo przypad艂o na lata 80. Powiedzmy sobie szczerze, 偶e je艣li chodzi o wyb贸r zabawek, to…..mo偶e przemilczmy temat 馃檪 Gdy zatem dosta艂am od babci moj膮 pierwsz膮 lalk臋 bobasa by艂am najszcze艣liwsz膮 dziewczynk膮 na 艣wiecie. Do 10 roku 偶ycia wakacje sp臋dza艂am u dziadk贸w na wsi, 400km od domu i to by艂 najpi臋kniejszy czas. A moja lalka? Plastikowa, 艂ysa z 1 pasmem sztucznych, narysowanych w艂os贸w, dlatego dosta艂a cudowne imi臋 „Kojak” (albo Kod偶ak jak kto woli :p ). Jestem przekonana, 偶e gdyby ma lalka mog艂a m贸wi膰, z pewno艣ci膮 stwierdzi艂aby, 偶e mia艂a interesuj膮ce 偶ycie! Biega艂a ze mn膮 po dziadkowym polu truskawek, brudz膮c si臋 przy tym nieziemsko, k膮pa艂a w pobliskiej lodowatej rzeczce, je藕dzi艂a wozem po go艣ci do miasteczka, karmi艂a 艣winie (i wyjada艂a im pieczone ziemniaki), doi艂a krowy, spa艂a na sianie a w trakcie 偶niw siedzia艂a na polu, na kocyku w cieniu drzew popijajac mleko i jedz膮c babcine p膮czki (kt贸re nawet jak mia艂y juz 5 dni i by艂y twardawe, to by艂y najpyszniejsze na 艣wiecie). Lalka niestety zgin臋艂a 艣mierci膮 tragiczn膮, pozostawiona na podw贸rku, zdeptana przez krowy powracaj膮ce wieczorem z pastwiska. Babcia wyzna艂a mi to, jak ju偶 by艂am nastolatk膮 馃檪 Wspomnienia z moim Kojakiem mam jednak nadal 偶ywe i a偶 teraz 艂zy mi naplywaj膮 do oczy- jakie偶 ja mia艂am pi臋kne dzieci艅stwo!!!

    Odpowiedz
  20. Anna says:

    Moja historia jest z gwiazdki kiedy to wymarzy艂am sobie bobaska. Mia艂am kuzynke rok m艂odsz膮 i moja ciocia i jej babcia obieca艂a ze dostaniemy tak膮 sam膮 od gwiazdorka i b臋d膮 jak siostry. Tupa艂am nuszkami z rado艣ci a dzien 24 grudnia zapami臋ta艂am do dzi艣. Kolacja si臋 zacz臋艂a i jak dla mnie sko艅czy艂a sie w mig bo tylko w g艂owie by艂a mi lalka. Moja pierwsza wymarzona moj dzidziu艣 m贸j bobas…..Jezusek sie rodzi i moja laleczka te偶 pod choinka przychodzi. Paczki rozpakowane…brak bobasa….i p艂acz. W ten dzie艅 babcia u艣wiadomi艂a mnie 偶e Gwiazdor nie istnieje 偶e to rodzice robi膮 prezenty i ze ciocia dostala tylko jednego bobasa i dosta艂a j膮 moja kuzynka….dla mnie nie trafi艂. Chocia偶 przez reszte wieczoru sp臋dzi艂am przy oknie z nadZiej膮 ze ciocia sie zjawi. Babcia obieca艂a ze po 艢wi臋tach pojedziemy na rynek (sta艂 tam pan ze stoiskiem zabawkowym) i wybiore sobie wymarzon膮. Tak sie sta艂o m贸j bobas Emilka byla prawdziwa jal ze snu cudowna zlote loki i smoczek i p艂aka艂a i babcia na drutach zrobi艂a mi komplet ubranek. U s膮siada stolarza zam贸wi艂a ko艂yski to by艂o wspania艂e. Kiedy spotka艂am sie z kuzynka na zabawe i zobaczylam jej bobasa to bylam w szoku 艂ysy go艣ciu z warkoczem na czubku. Ubrany tylko w szary pajac….cieszylam sie 偶e nie mam takiego tylko Swoj膮 Emilke. Emilke jak z baji o Sarze……

    Odpowiedz
  21. Magdalena says:

    To nie b臋dzie weso艂e wspomnienie, ale… jest Wigilia, bawi臋 si臋 z s膮siadk膮 u niej w mieszkaniu (pi臋tro wy偶ej mojego), a rodzice krz膮taj膮 si臋 po kuchniach. Ona ma ju偶 oryginaln膮 lalk臋 Barbie, ja czekam na swoj膮 od Miko艂aja. Barbie-s膮siadka podekscytowanym i pod艂o偶onym g艂osem wykrzykuje: „B臋d臋 mia艂a siostr臋! Bed臋 mia艂a siostr臋!”, a dla podkr臋cenia efektu energicznie macha g艂ow膮. G艂owa odpada… Nie wiem czy kojarzycie, ale w tych oryginalnych Barbie nie da艂o si臋 takiej g艂owy ju偶 w艂o偶y膰 porz膮dnie na miejsce. I tak oto ja dosta艂am nowiutk膮, pe艂nowarto艣ciow膮 lalk臋 Barbie, a kole偶anka zosta艂a ze swoj膮 z przykurczem szyi. Nasz przyja藕艅 na szcz臋艣cie przetrwa艂a i liczy ju偶 30 lat 馃槈 C贸rka kole偶anki p艂acze teraz nad t膮 „krwaw膮” histori膮 z naszego dzieci艅stwa, a my spieramy si臋, kto w ko艅cu urwa艂 t臋 g艂ow臋, bo w moich wspomnieniach to by艂am ja, a w przyjaci贸艂ki wspomnieniach – ona sama. W mojej g艂owie zrodzi艂 si臋 te偶 szalony plan, aby na najbli偶sze 艣wi臋ta wys艂a膰 jej anonimowo pi臋kn膮 lalk臋 Barbie, tak, 36-letniej kobiecie 馃檪 Co my艣licie o tym pomy艣le?

    Odpowiedz
  22. Emilia says:

    Du偶a blond pi臋kno艣膰 przywieziona przez brata dziadka z ZSRR. Przy pochylaniu p艂aka艂a. Cudo. I wspomnienie tejze lalki po obcowaniu z moj膮 siostr膮: obci臋te w艂osy i wyrwana noga po operacjach. Podobny los spotka艂 zreszt膮 Barbi. A siostra zosta艂a lekarzem. Cel zatem szczytny – w celach naukowych 馃槈

    Odpowiedz
  23. Joanna says:

    Lalka. Zawsze chcia艂am mie膰 w贸zek. Nawet prawie go mia艂am… By艂y moje urodziny i obeszlismy z rodzicami miasto (mazurskie zreszt膮) i nie by艂o nigdzie w贸zka. Dosta艂am wzamian parasolk臋. Ale wracaj膮c do lalek… Mia艂am szmaciana pi臋kna i zabra艂y mi dzieci s膮siad贸w, wyk膮pa艂y w stawie i niestety si臋 zniszczy艂a. Ale potem mia艂am Kacidi. D艂ugo mi towarzyszyla- jako dzidzia, jako przyjaci贸艂ka, jako dama i wiele innych r贸l… Swoj膮 drog膮 to nawet o niej zapomnia艂am… Do dzi艣… Tak偶e dzi臋kuj臋 馃槉

    Odpowiedz
  24. Maj says:

    Lalki moja mi艂o艣膰鉂わ笍
    Pami臋tam dwie szmacian膮 Zuzi臋 – tak teraz ma na imi臋 moja c贸rka i drug膮 wi臋ksz膮 zwan膮 鈥歍obo艂ek鈥. Wzi臋艂o si臋 to st膮d, 偶e wsz臋dzie j膮 ze sob膮 taszczy艂am, a rodzice wychodz膮c pytali: 鈥歸zi臋艂a艣 swoje tobo艂ki?鈥 馃し鈥嶁檧锔

    Odpowiedz
  25. Karolina says:

    Z racji tego, i偶 mia艂am 2 starszych braci, moje 偶ycie z jedyn膮 szmacian膮 lalk膮 nie by艂o lekkie. Mo偶na wr臋cz powiedzie膰, 偶e prowadzi艂y艣my wsp贸lne 偶ycie w ukryciu.
    Starsi bracia jak to ch艂opaki chowane na wsi, tolerowali jedynie traktory, brony zrobione z desek i gwo藕dzi (przez co nierzadko nara偶ali si臋 tacie za to, 偶e wyt艂ukli wszystkie dopiero co kupione gwo藕dzie) oraz miecze. Tak, 偶e cz臋sto zastawa艂am moj膮 lalk臋 powieszon膮 za nog臋 na futrynie drzwi albo przywi膮zan膮 do drzewa. Zdarza艂y si臋 jej nieoczekiwane rozprucia i operacje… Ju偶 jako do艣膰 samodzielna 6 – latka, nauczy艂am si臋 j膮 samodzielnie cerowa膰, co prawda na pieroga ale dobre i to 馃檪
    Hmm teraz my艣l臋, 偶e te moje ch艂opaczory skrzywi艂y mi troch臋 dzieci艅stwo bo bardzo wyra藕nie pami臋tam tak膮 scenk臋 gdy opatuli艂am lalk臋, wsadzi艂am j膮 do w贸zka i wybra艂am si臋 z ni膮 na spacer. Jednak gdy tylko wesz艂am na ulic臋, gor膮czkowo patrzy艂am 偶eby nikt nie szed艂 i mnie nie zobaczy艂 jak „paraduj臋” z w贸zkiem. Gdy tylko zobaczy艂am, 偶e kto艣 nadchodzi w podskokach wia艂am do domu 馃檪
    Jak to dobrze, 偶e dzi艣 moja 5 – letnia c贸rka ma wyrozumia艂ego starszego brata, kt贸ry toleruje lalki i pomimo tego, 偶e mocno wzbrania si臋 przed odgrywaniem roli taty, jest dla nich bardzo tolerancyjny. A za 6 miesi臋cy malutkie bobo mieszkaj膮ce w brzuchu mamy, mo偶e okaza膰 si臋 t膮 jedyn膮, wymarzon膮 siostr膮 z kt贸r膮 .. ju偶 za par臋 lat b臋d膮 mog艂y z dum膮 „paradowa膰 z w贸zkami po wsi” 馃檪

    Odpowiedz
  26. Ania says:

    Moje wspomnienie zwi膮zane z lalk膮 jest do艣膰 nietypowe. Bardzo lubi艂am bawi膰 si臋 lalkami nawet jako wi臋ksza dziewczynka. Kt贸rego艣 dnia kiedy mia艂am mo偶e z 15 lat i bawi艂am si臋 swoimi ulubionymi lalkami w pokoju, wesz艂a moja mama i powiedzia艂a 偶ebym posprz膮ta艂a szybko, bo przyjecha艂a ciocia i nie za bardzo 偶eby widzia艂a, 偶e taka du偶a dziewczyna bawi si臋 lalkami. Schowa艂am moje lale do szafki w biurku gdzie mia艂y zrobiony „pokoik” i od tego momentu rzadziej je wyjmowa艂am. Teraz sama jestem mam膮 i lalki w naszym domu „walaj膮” si臋 wsz臋dzie, nikt ich nie sprz膮ta i nie chowa przed go艣膰mi, wr臋cz przeciwnie – razem z c贸reczk膮 wsp贸lnie lubimy si臋 nimi bawi膰 馃檪

    Odpowiedz
  27. Ewelina says:

    Lalka, lalka… to s艂owo wywo艂uje u mnie kilka wspomnie艅…

    Jak mia艂am lat mo偶e 8 to bardzo chcia艂am mie膰 t膮 upragnion膮 lalk臋 barbie, mama w ko艅cu kupi艂a za marki w sklepie Pewex, troch臋 si臋 ni膮 bawi艂am, ale pami臋tam jak 艣ci臋艂am jej w艂osy na kr贸tko, aby tak膮 nowoczesn膮 fryzur臋 mia艂a 馃檪

    Lalka szmaciana dosy膰 du偶a, mo偶e jakie艣 70 cm mia艂a, pami臋tam jak sadza艂y艣my j膮 przy zagrodzie z g膮skami ma艂ymi, a sama z siostr膮 sz艂y艣my si臋 bawi膰, bo kto by mia艂 czas g臋si pilnowa膰, jak trzeba by艂o „w ciotki” si臋 bawi膰, lepi膰 p膮czki z b艂ota itd 馃檪

    Najlepsze wspomnienie o lalce, to kiedy mia艂am lat 10 i prosi艂am, aby mama kupi艂a kolejn膮 lalk臋 w sklepie, a mama mi i siostrze zakomunikowa艂a, 偶e nie musi nam ju偶 偶adnych lalek kupowa膰, bo nam urodzi bobasa 馃檪 i to b臋dzie najlepsza lala do zabawy.
    Tak dowiedzia艂y艣my si臋 z siostr膮, 偶e b臋dziemy mia艂y brata 馃檪

    Odpowiedz
  28. Sylwia 艢 says:

    Julka, czytaj膮c zadanie konkursowe, buzia mi si臋 sama 艣mia艂a, wi臋c zrobi艂am kaw臋 i w 30 minut najszybsze babeczki z bananem. Zaprosi艂am moj膮 mam臋, usiad艂am z ni膮 i moimi 艂obuzami na kocu, w艣r贸d mi臋dzy innymi bruder贸w, bo u nas w domu, te偶 si臋 nimi bawimy. Chod藕 miejsc u nas do siedzenia nie brakuj臋, jako艣 tak od dawna sporadycznie s膮 okupywane, jednak nie ma to jak stary poczciwy parkiet, chodzbym nie wiem co robi艂a i tak na nim l膮dujemy. Wpad艂a moja chrzestna聽 i kuzynka, zrobi艂o si臋 zn贸w weso艂o, gwarno. Zacze艂y艣my wspomina膰, jak przekupki na targu, jedna przez drug膮, a i dzieci swoje historie ju偶 mia艂y do opowiedzenia. Julka, za fakt, 偶e by艂 do tego kolejny dobry pow贸d, do tych wspomnie艅 i rozm贸w, bardzo dzi臋kuj臋….bo ja pami臋tam moj膮 ukochan膮 lalk臋 z kt贸r膮 wspomnienia dzi艣 mam bardzo zabawne i nader wyra藕ne….musz臋 stwierdzi膰, 偶e gdy cz艂owiek cofa si臋 do tych beztroskich chwil 艂atwiej w艂asne dzieci zrozumie ich rado艣膰 z bycia razem, bo to w艂a艣nie czas kt贸ry im dajemy jest najcenniejszy i cz臋sto pewne przedmioty, zabawki, meble, ksi膮偶ki, kt贸re nie maj膮 niby wi臋kszej warto艣ci, staj膮 si臋 dla nas bardzo wa偶ne, bo wi膮偶膮 si臋 z nimi te wszystkie pi臋kne historie i pami臋膰 o ludziach kt贸rych bardzo si臋 kocha.聽 Mieszkamy na cudownej wsi, gdzie sielsko艣膰 i cisza jest zaprzeczeniem miejskiego zgie艂ku, wi臋c sam wyjazd do miasta to by艂o dla mnie wydarzenie, inny 艣wiat, przygoda pe艂n膮 par膮, podobnie jak dla moich dzieci teraz. Mia艂am 6 lat tyle co m贸j najstarszy synek i zamarzy艂am o w艂asnych kolczykach, chcia艂am by膰 jak mama, wi臋c ona razem z moja babci膮, pojecha艂y do miasta i przetopi艂y swoje z艂ote pier艣cionki na dwa male艅kie ku艂eczka dla mnie. Gdy ju偶 by艂y gotowe w pi臋kny wiosenny dzie艅 zabra艂y mnie do kosmetyczki, chod藕 babcia namawia艂a moj膮 mam臋 by przebi膰 mi uszy na ziemniaka. Moja mama uzna艂a 偶e fajnie b臋dzie zrobi膰 sobie taki babski wypad, wi臋c pojecha艂y艣my poci膮giem, najpierw by艂y lody potem ma艂e stare pozna艅skie zoo i w ko艅cu kosmetyczka, pami臋tam wszystko zaskakuj膮co dobrze, podr贸偶 poci膮giem sukienk臋 mojej mamy w kwiaty i t膮 zielon膮 babci, pami臋tam te偶 swoj膮 sukienk臋 i bia艂y sweterek zrobiony na drutach przez moj膮 babci臋, z pomponikami, pami臋tam jak siedzia艂am na wilku w owym zoo, pami臋tam te偶 smak lod贸w 艣mietankowych, lepkie palce, s艂o艅ce, os艂a z pi臋cioma nogami, pierwsz膮聽 w 偶yciu przeja偶d偶k臋 wind膮 i rado艣膰 z wizyty u kosmetyczki, da艂am sobie przebi膰 jedno ucho o drugim nie by艂o ju偶 mowy, po wielu pr贸bach na mowy, moja mama zrezygnowa艂a i wysz艂am od kosmetyczki z jednym kolczykiem w uchu….za rogiem by艂 pi臋kny sklep z zabawkami, by艂am dzieckiem kt贸re nigdy niczego nie wymusza艂o, jak mi si臋 co艣 podoba艂o, przystawa艂am i m贸wi艂am zawsze, och jakie to 艣liczne, wi臋c rodzice jak twierdzi mama, kupowali mi w艂a艣nie dlatego zabawki 偶e by艂am dzieckiem bezproblemowym i bardzo ich tym rozczula艂am. Mama z babci膮 stan臋艂y za moimi plecami bacznie przygl膮daj膮c si臋 mi czym tym razem tak bardzo si臋 zachwycam, by艂a tam malutka lalka z d艂ugimi czarnymi w艂osami i buteleczk膮 w zestawie…wi臋c moje kochane kobiety stwierdzi艂y, 偶e mnie przekupi膮 b膮d藕 te偶 zmotywuj膮. Nachyli艂y si臋 nade mn膮 i powiedzia艂y, 偶e dostan臋 t膮 lale je艣li wr贸cimy do salonu i dam sobie przebi膰 drugie ucho, 偶e wierz膮 we mnie w moja odwag臋. Ja ju偶 tego nie pami臋tam, tzn. nie pami臋tam b贸lu, nie pami臋tam jak przebija艂a mi kosmetyczka uszy, za to pami臋tam lale, kt贸ra towarzy艂a mi przez d艂ugie lata, pami臋tam ten babski dzie艅 z babci膮 kt贸rej ju偶 nie ma z nami i mam膮, z kt贸r膮 mog臋 usi膮d藕 teraz na kocu z moimi dzie膰mi i po艣mia膰 si臋聽 jakim by艂am dzieckiem….uwielbiam te chwil臋 i wszystkie wspomnienia, uwielbiam s艂uchac jej opowie艣ci i konfrontowa膰 je z moimi wspomnieniami.聽 Jedno jest pewne, tych wspomnie艅 nikt mi nie zabierze. Mojej ukochanej lalce o imieniu Klara obci臋艂am w艂osy, pomalowa艂am twarz pisakami bo chcia艂abym by by艂a podobna do mojej mamy, by by艂a ze mn膮 ca艂膮 noc i nie zgubi艂a sie, kiedy ja spa艂am, owine艂am gumk臋 i za艂o偶y艂am razem z lal膮 na swoj膮 r膮czk臋, co sko艅czy艂o si臋 wrosnienciem owej gumki w d艂o艅 tzn nadgarstek i wizyt膮 w szpitalu…..lalki ju偶 nie mam, za to kolczyki oraz wspomnienia i tradycja wypad贸w rodzinnych na miasto z naszej ukochanej wsi zosta艂a w naszej rodzinie, do tej pory. Takie to mam wspomnieni i niebywa艂膮 rado艣膰 z faktu, 偶e mam wspania艂膮 rodzin臋, t膮 w kt贸rej si臋 urodzi艂am i t膮 kt贸r膮 stworzy艂am razem z m臋偶em. 呕ycz臋 moim 艂obuziak膮 by i one mia艂y g贸r臋 zabawek w kt贸rych b臋d膮 zakl臋te pi臋kne histori臋 naszej rodziny.

    Odpowiedz
  29. Aleksandra says:

    Hahaha… Ja mam wspomnienie z lalk膮 jedno, kr贸tkie i bardzo konkretne… „Cze艣膰 ciotka! – Cze艣膰 ciotka!” 馃槀馃槀馃槀 dok艂adnie tak zaczyna艂a si臋 ka偶da zabawa lalkami-bobasami moja i mojej przyjaci贸艂ki Ani 馃挀 wyobra藕cie sobie teraz, 偶e umawiacie si臋 np z kole偶ank膮 ze studi贸w w parku. Obie zamierzacie ku sobie z niemowlakami w w贸zkach i witajcie si臋 stwierdzeniem „Cze艣膰 ciotka! – Cze艣膰 ciotka!” 馃槀
    Dzieci臋ca inwencja tw贸rcza 馃檪 niezapomniany beztroski czas…

    Odpowiedz
  30. Mateusz says:

    Przegl膮dam komentarze wy偶ej i widz臋 偶e z mojej perspektywy wspomnienie z lalk膮 s膮 zupe艂nie inne. Najpierw troch臋 wstydliwie podbieralem siostrze, czesa艂em i ubiera艂em. Pami臋tam swoje zaskoczenie jak siostra, kt贸ra by艂a w zawod贸wce krawieckiej podrzuca艂a mi swoje pierwsze uszytki do pokoju. Przecie偶 nikt mia艂 nie wiedzie膰 o moim sekrecie! Pami臋tam te偶 jak膮 afer臋 zrobi艂 mi m贸j ojciec, gdy „przy艂apa艂” mnie na zabawie lalkami w dom. Wtedy szmacianka Zuzia zosta艂a wepchni臋ta pod 艂贸偶ko. rano znalaz艂em j膮 pogryziona przez naszego psa.. Szmaciana lalka Zuzia by艂a pierwsz膮 zabawka jaka kupi艂em mojemu synowi i jestem z tego dumny 馃槈

    Odpowiedz
  31. Aga says:

    W wieku 8 lat zamarzy艂am o lalce bobasie. Postanowi艂am, 偶e kupi臋 j膮 sama, za od艂o偶one do skarbonki pieni膮dze. Dzie艅, w kt贸rym rodzice zabrali mnie do sklepu, by艂 prawdziwym 艣wi臋tem. Chodzi艂am, ogl膮da艂am, wybrzydza艂am, a偶 w ko艅cu znalaz艂am. Paulinka, bo tak ochrzci艂am lalk臋, wygl膮da艂a jak prawdziwe niemowl臋 鈥 by艂a pucata, urocza i 艂ysa jak kolano. No idea艂.

    Po wizycie w sklepie pojechali艣my do przyszywanej cioci, gdzie nast膮pi艂y staranne ogl臋dziny Paulinki. Z przej臋ciem wyj臋艂am lal臋 z noside艂ka, 偶eby j膮 przewin膮膰 i przebra膰 w nowe ubranka. U艂o偶y艂am Paulink臋 na stole. Ostro偶nie zdj臋艂am jej czapeczk臋. Rozpi臋艂am guziki koszulki. Zsun臋艂am spodenki z pulchnych n贸偶ek. I w艂a艣nie wtedy run膮艂 ca艂y m贸j 艣wiat.

    Paulinka, moja wymarzona lalka, okaza艂a si臋 Krzysiem. Producent zadba艂 o wierne odwzorowanie wszystkich szczeg贸艂贸w anatomicznych i nie pozostawi艂 w tej kwestii 偶adnych z艂udze艅. Ach, ile rado艣ci mia艂a moja mama. Mnie samej wcale nie by艂o do 艣miechu, ale z czasem pokocha艂am Krzy艣ka mi艂o艣ci膮 bezwarunkow膮. Podobnie jak moja roczna siostra, kt贸ra nied艂ugo p贸藕niej przej臋艂a lalk臋 w spadku. Pod jej opieka Krzysiek straci艂 oko, ale dorobi艂 si臋 w zamian ca艂ej kolekcji tatua偶y. Razem z Ol膮 prze偶y艂 mn贸stwo przyg贸d i cho膰 ostatecznie wyl膮dowa艂 na 艣mietniku historii, wci膮偶 pozostaje 偶ywy w pami臋ci ca艂ej mojej rodziny 馃檪

    Odpowiedz
  32. Joanna says:

    czas zabaw lalkami w moim przypadku wypada艂 w latach 1988 – 1989 i jak偶e trudno wtedy by艂o w Polsce zakupi膰 jak膮艣 lal臋… a marzy艂am oj strasznie marzy艂am. A偶, kt贸rego艣 pi臋knego dnia przysz艂a do nas paczka od rodziny z Czechos艂owacji. A w niej cuda Panie! Bobas. Du偶y solidnie wykonany, z gumow膮 buzi膮, r臋kami i nogami. Nie 偶aden plastik na raz! W dodatku z kompletem ubranek i na zmian臋 te偶 by艂y. Ach co za rado艣膰. Zazdro艣ci艂y mi wszystkie kole偶anki z podw贸rka. Dumnie kroczy艂am otoczona wianuszkiem dziewcz膮t i pcha艂am w贸zek z bobasem, co chwila popalaj膮c papierosa ( oczywi艣cie zrobionego z patyka :)) bo przecie偶 taka Pani ze mnie 馃檪 Ta rado艣膰 nie trwa艂a jednak zbyt d艂ugo. We wakacje przyjecha艂 do mnie starszy kuzyn i…. popisa艂 niemowl臋c膮 buzi臋 bobaska jakim艣 pisakiem. Rozpacz, bo domy膰 si臋 tego niczym nie da艂o 馃檨 Pomimo to i tak codziennie si臋 nim bawi艂am i wychodzi艂am na spacery w w贸zeczku. A co mi tam! by艂 moj膮 pierwsz膮 ulubion膮 i niezapomnian膮 lal膮 dzidziusiem 馃檪

    Odpowiedz
  33. Mama c贸rek says:

    Mieszka艂am w ma艂ym miasteczku, nasz dom po艂o偶ony by艂 przy 艂膮ce. M贸j dziadek (przedwojenny krawiec) po sko艅czonej pracy szed艂 na 艂膮k臋 kosi膰 traw臋. Kos膮. A ja sz艂am z nim. Siedzia艂am na 艂膮ce i zbiera艂am kwiatki, bawi艂am si臋 szklanymi butelkami i s艂oikami po kompocie zostawionymi przez spragnionych „biwakowicz贸w”. Wtedy nikomu nie przeszkadza艂o, 偶e dziecko siedzi na trawie i bawi si臋 szk艂em. Kiedy艣 strasznie mi si臋 nudzi艂o i marudzi艂am. Nie mog艂am i艣膰 do domu, bo tam nie by艂o nikogo, a ja by艂am pod opiek膮 dziadka. I wtedy m贸j dziadek machn膮艂 kos膮 kilka razy, ale nie po trawie, ale po jakich艣 bocznych zaro艣lach. Od艂o偶y艂 kos臋. I co艣 tam zacz膮艂 robi膰. Zgarbiony podszed艂 do mnie i powiedzia艂: prosz臋 lalka do zabawy, 偶eby Ci si臋 nie nudzi艂o. Rzeczywi艣cie lalka mia艂a nogi, r臋ce, g艂ow臋 i nawet w艂osy z trawy. By艂a zielona. Zupe艂nie mi to nie przeszkadza艂o. Za to mia艂a sukienk臋, zrobion膮 z chusteczki do nosa dziadka. Bo wtedy ka偶dy dziadek (nie tylko) mia艂 ze sob膮 bawe艂nian膮 chusteczk臋. I cho膰 lalka nie przetrwa艂a d艂ugo, to by艂a wyj膮tkowa. Pachnia艂a 艣wie偶o skoszon膮 traw膮 i chusteczk膮 dziadka.

    Odpowiedz
    • Justyna says:

      Wiedzia艂am, ze ta Pani wygra! Niew膮tpliwie moja faworytka, sama mia艂am takiego dziadziusia! Gratulacje ;))

      Odpowiedz
      • Mama c贸rek says:

        O mamo! Ja dopiero teraz zauwa偶y艂am, 偶e opr贸cz w贸zka jest te偶 lalka. To teraz jestem dopiero w szoku. Lalka b臋dzie prezentem dla starszej c贸rki, a w贸zek dla m艂odszej. My艣l臋, 偶e ka偶da doros艂a kobieta ma w sercu wspomnienia z lalkami w tle. Zw艂aszcza, 偶e w tamtych czasach lalka to by艂o wielkie marzenie. Nie mo偶na by艂o zobaczy膰 wcze艣niej jej w katalogu, internecie ( tak jak dzisiaj z podaniem marki i dok艂adnego modelu), wtedy marzenie brzmia艂o lalka. I moment w kt贸rym Miko艂aj przynosi艂 贸w prezent by艂 tak ekscytuj膮cy, 偶e czu艂o si臋 w brzuchu motyle. Mo偶e i moim dziewczynkom przydarzy si臋 to w te 艣wi臋ta – bo to b臋dzie prezent, kt贸rego w og贸le si臋 nie spodziewaj膮 馃槈

        Odpowiedz
    • Mama c贸rek says:

      Ale偶 mi mi艂o, tak bardzo si臋 si臋 ciesz臋, bo to b臋dzie pi臋kny prezent dla m艂odszej c贸rki. Dzi臋kuj臋.

      Odpowiedz
  34. Katia says:

    Moje wspomnienie z dziecinstwa….. hmm mialam lalke wymarzona , wyteskniona czasy to byly ciezkie dla rodzicow moich….Mama wiedziala jak bardzo marze o lalce . Czekalam na Swieta i marzylam. Dostalam piekna lalke , szczesliwa bylam ogromnie , zabawa w mame codziennie. Mama krawcowa jest wiec szyla ubranka dla lalki. Tulilam , przytulalam, usypialam i karmilam. Lecz mialam psa niesfornego i odgryzl raz lalce noge placz byl ogromny:)))) teraz smieje sie z tego i opowiadam swoim dzieciom o tym jak dawniej dzieci nie mialy tyle zabawek co teraz:) coreczka moja uwielbia bobasy i bawi sie prawie codziennie az za serce zciska z jaka czu艂o艣ci膮 zajmuje sie swoim bobaskiem馃槏byla by szczesliwa napewno dostajac taki piekny prezent馃槉鉂ゐ煉濔煃拣煈┾嶐煈

    Odpowiedz
  35. Iwona says:

    Moja ukochana misia na imie Kasia miala.Zielona byla i spora glowe miala.Stroilam ja w ubranka po mnie i moim rodzenstwie…sweterki bardzo trudno przez glowe przechodzily.I kiedys takim swetrem glowe jej urwalam.Bieglam od sasiadow placzoc strasznie z krzykiem,ze Kasia umarla…Mama glowe jej przyszyla i Kasia sluzyla pozniej jeszcze innym dzieciom.

    Odpowiedz
  36. Karola says:

    Julio, mamy, pom贸偶cie!
    M贸j czteroletni fan pojazd贸w marzy o czo艂gu.. Gdzie znajd臋 co艣 jako艣ciowego?

    Odpowiedz
  37. m&m says:

    Wszystkie moje ulubione lalki mia艂y na imi臋 Kasia. By艂a Kasia – blondynka, z b艂臋kitnymi oczami i r贸偶owymi policzkami. Kasia – murzynka z czarnymi, g臋stymi lokami. Szmaciana Kasia ze sznurkowatymi rudymi warkoczykami i piegowat膮 buzi膮. By艂a te偶 barbie – Kasia, ta najpi臋kniejsza, w najbardziej strojnej sukni. Mia艂am oczywi艣cie te偶 inne lalki, o najr贸偶niejszych imionach, ale te naj – to zawsze by艂y Kasie.
    Dzisiaj mam dwie c贸rki. I tak, jedna z nich to w艂a艣nie Kasia 馃檪

    Odpowiedz
  38. Katarzyna says:

    Jestem typem ch艂opaczary, lalkom co najwy偶ej obcinalam w艂osy zamiast si臋 nimi bawi膰. Pomimo posiadania (podobno) dosy膰 licznej kolekcji lalek, pami臋tam tylko jedn膮 sytuacj臋, w kt贸rej bawilabym si臋 nimi, jak przysta艂o na ksi臋偶niczk臋 馃槈馃槣 …spacer z rodzicami, tylko ja i oni (w 8-osobowej rodzinie to rarytas). Szcz臋艣liwa, 偶e mam rodzic贸w tylko dla siebie, dumnie prowadzi艂am bordowy w贸zek z lalk膮. Niestety sielanka nie trwa艂a zbyt d艂ugo… Zm臋czona oznajmi艂am, 偶e dalej w贸zka prowadzi膰 nie b臋d臋 i nawet perspektywa utraty zabawki nie przekona艂a mnie do zmiany decyzji. A 偶e charakterna by艂am po tatusiu, to jemu w udziale przysz艂o nie艣膰 z powrotem w贸zek z zawarto艣ci膮…

    Odpowiedz
  39. KaSia says:

    Lalk臋 mia艂am jedn膮.Mam 4 braci i raczej bawi艂am si臋 ich zabawkami,mieczami ,samochodami i 偶o艂nierzykami.Lalk臋 dosta艂am po choink臋 od mojego chrzestnego z Austrii.Przysz艂a poczt膮-pamietam t臋 r贸偶ow膮 wielk膮 kokard臋.Gdy ju偶 nadszed艂 TEN moment z wielkim po艣piechem ja rozpakowywa艂am ale dbaj膮c by zachowa膰 jeszcze te kokardk臋 …I oto jest pi臋kna w d艂ugich blond w艂osach na kt贸rych mia艂a r贸偶owa plastikow膮 koron臋 i bransoletk臋 na r膮czce.Po przyci艣ni臋ciu serduszka na 艣rodku sukienki 艣wieci艂y si臋 cudnie te plastikowe ozdoby.By艂am zachwycona.Nie tylko czu艂am szcz臋艣cie ale te偶 ogromn膮 dum臋 -mia艂am najpi臋kniejsza i najbardziej wybajerzon膮 lalk臋 na podw贸rku….

    Odpowiedz
  40. Gosia says:

    Buba? To nie taka zwyk艂a mi臋kka lalka. To moja siostra! Jak o niej my艣l臋, to mam motyle w brzuchu! Moja mi艂o艣膰 od najm艂odszych lat…

    Odpowiedz
  41. Justyna A. says:

    Matko! Ile tu pi臋knych wspomnie艅 馃挏 dorzuc臋 r贸wnie偶 i swoje!
    Czasami mam wra偶enie, ze ju偶 na 艣wiat przysz艂am w kucykach, ubrana w wielkie kokardy, kt贸re to prawie zakrywa艂y moj膮 g艂ow臋. Rodzice – mundurowi, zawsze chcieli mi nieba uchyli膰 a 偶e czasy by艂y inne to i oczekiwania si臋 r贸偶ni艂y. Od dzieci艅stwa towarzyszy艂a mi szmaciana lala. Ale nie nie, nie taka do r膮czki, tylko taka co to po艂ow臋 偶ycia musia艂am rosn膮膰 by艣my r贸wne si臋 sta艂y. Z pocz膮tku zadziera艂am g艂ow臋 偶eby m贸c by膰 jej kompankom zabaw. Z czasem uros艂am do rangi wsp贸lnych ta艅c贸w przy muzyce Britney Spears (oczywi艣cie gdy by艂a bo偶y艣cie nastolatek). Nadszed艂 tez czas gdy szmaciana lala zda艂a si臋 by膰 jaka艣 male艅ka, zar贸wno wzrostem jak i rangom. Moje problemy i rozterki nie pasowa艂y ju偶 do jej dzieci臋cego 艣wiata. Poch艂oni臋ta codzienno艣ci膮 艂apa艂am jej spojrzenie, kt贸re tyle lat by艂o mi wiernym towarzyszem. To si臋 chyba nazywa przyja藕艅? Dzi臋kuje jej za to, ze jest wyrozumia艂a i z tak膮 艂atwo艣ci膮 powita艂a swoj膮 now膮 towarzyszk臋 przyg贸d, kt贸r膮 jest moja c贸rka.
    Najpi臋kniejsze jest to, ze tylko od nas zale偶y co pozostaje wspomnieniem a co staje si臋 by膰 przysz艂o艣ci膮 馃挏

    Odpowiedz
  42. Magda says:

    Obudzi艂a艣 tym konkursem dawno zapomniane wspomnienia! Mam dwie starsze siostry z kt贸rymi dzieli艂am p贸艂ke lalek-to byly czasy przed barbie i enchantimals, wiec tych lalek musia艂o by膰 co najwy偶ej 5, bo by艂y sporych rozmiar贸w i wi臋cej by sie ich na p贸艂ce nie zmie艣ci艂o. Nasz膮 ulubion膮 lalk膮 by艂a czarnosk贸ra Nela, wyr贸偶niaj膮ca sie ze sztampowych produktow PRL. Bawi艂ysmy sie w 鈥瀋hodzenie lalek鈥- lalki wyciagalysmy na tapczan, czesalysmy (niektore traci艂y loki 鈥瀠 fryzjera鈥), przebiera艂ysmy, mowiac krotko lalki o偶ywa艂y… Bardziej ni偶 wToy story 馃檪 Do tej beczki miodu wspomnie艅 艂y偶ke dziegciu doda艂a dopiero kole偶anka z klasy. Krytycznym tonem zapytala dlaczego w dniu ulubionej zabawki, do szko艂y przynios艂am tradycyjna lal臋, a nie Barbie w艂asnie, ktorych czas kr贸lowania wlasnie sie rozpoczynal. Wtedy zrobi艂o mi si臋 zwyczajnie przykro, poczu艂am si臋 zawstydzona i wiele czasu up艂yn臋lo zanim nauczy艂am si臋 docenia膰 bycie innym ni偶 wi臋kszosc. Dzi艣 wiele bym da艂a 偶eby mie膰 t臋 lal臋… Po latach staram sie tez o to, 偶eby moja c贸rka mia艂a na swojej p贸艂ce nie tylko wychudzone pannice Mattela, ale te偶 i bardziej tradycyjne lalki. Podczas gdy bobasa Adasia przej膮艂 ju偶 jest m艂odszy brat, przytulankowa Lily nadal jest jej ukochan膮 coreczka, tak wi臋c misj臋 uwa偶am za spe艂nion膮:-)

    Odpowiedz
  43. Janka says:

    Mam dwa skojarzenia – wspomnienia, gdy s艂ysz臋 po艂膮czenie s艂贸w „lalka” i „dzieci艅stwo”. Pierwsze to wspomnienie lalki z dwoma 偶贸艂tymi warkoczami i kolorowa opask膮, w kwiecistej sukience. Pami臋tam 艂adna buzi臋 lalki, mi臋kki tu艂贸w i … sypi膮ce si臋 spod sukienki wi贸ry 馃榾 Taka lalka z Cepelii. Najlepsze jest to, 偶e mam zdj臋cie z t膮 lalk膮 w starym albumie u rodzic贸w. Opowiedzia艂am kiedy艣 mamie o moim wspomnieniu a ona doda艂a, 偶e tak, 偶e lalka si臋 rozpru艂a i wylatywa艂o to, czym by艂a wype艂niona.. ale by艂a te偶 zaskoczona, 偶e pami臋tam bo ta lalka by艂a u nas chwil臋, mia艂am maksymalnie dwa latka, jak mama da艂a j膮 kole偶ance do obszycia i lalka nigdy nie wr贸ci艂a z powrotem. Okazuje si臋, 偶e pewne wspomnienia z baaardzo wczesnego dzieci艅stwa te偶 mog膮 si臋 zachowa膰 w pami臋ci 馃檪

    Drugie wspomnienie nie moje ale mojego Taty, mimo to, tak wa偶ne dla mnie, 偶e prawie jak moje 馃檪 By艂 kwiecie艅 1983 roku, gdy tata odwiedzaj膮c le偶膮c膮 ju偶 w szpitalu moj膮 mam臋 dowiedzia艂 si臋, 偶e urodzi艂a ich pierwsze dziecko i 偶e maj膮 c贸rk臋 (jakie to musia艂o by膰 niesamowite, dowiedzie膰 si臋 o p艂ci dopiero po pojawieniu si臋 dziecka na 艣wiecie 馃槈 ) . Tata zamiast do mamy, wybieg艂 ze szpitala do stoj膮cego przed szpitalem kiosku i kupi艂 lalk臋 – tak膮 szmaciank臋 – i z ni膮 wr贸ci艂 do szpitala, do mnie i do mamy. Pami臋tam, 偶e by艂a ze sztruksu, a kr贸tkie w艂osy na g艂owie szmacianki by艂y z szorstkiej, kr贸tkiej we艂ny – by膰 mo偶e jeszcze gdy kupowa艂 by艂a pi臋kniejsza, ja pami臋tam ju偶 nieco sfatygowan膮. Nie pami臋tam jej towarzystwa podczas zabaw, mia艂am wi臋c inne ulubione zabawki ale do tej pory pami臋tam i przykro mi, 偶e podczas gruntownego remontu domu i pozbywania si臋 starych grat贸w na wysypisko wyjecha艂y tak偶e zabawki z dzieci艅stwa, w tym moja pierwsza lalka. Dopiero wtedy odczu艂am jej brak i co艣 pi臋knego w tym wspomnieniu Taty.

    Odpowiedz
  44. Dominika says:

    Moje wposmnienia z lalk膮 s膮 magiczne bo przywo艂uj膮 mi na my艣l moje lata beztroski i nieograniczonej wolno艣ci. U mnie w domu niewiedzie膰 czemu by艂a g艂臋boko schowana lalka w przedpokoju w pawlaczu. A 偶e mieszkali艣my w bloku wiadomo wszytsko by艂o upychane gdzie si臋 da艂o. Jako ma艂a dziewczynka poprosi艂am mam臋 aby mi j膮 zdj臋艂a z g贸ry. By艂a prawie tak du偶a jak ja, mia艂a d艂ugie bl膮d w艂osy. I jak si臋 p贸藕niej okaza艂o moi rodzice dostali j膮 w prezencie 艣lubnym 馃檪 Zawsze na wakacje je藕dzi艂am do dziak贸w na wie艣 i pewnego dnia zabra艂am j膮 ze sob膮. Mia艂a tam swoje honorowe miejsce na fotelu. Pzrebiera艂am ja w sukienk臋 lub we艂niane ogrodniczki z golfem zrobione przez moj膮 mam臋 na drutach (po moim starszym bracie) w zale偶no艣ci od pory roku. Towarzyszy艂a mi przez ca艂y wakacyjny pobyt na wsi. Wozi艂am j膮 w starym w贸zku po sadzie pe艂nym jab艂oni chodz膮c boso po trawie, lub k艂ad艂am j膮 spa膰 w starej chacie w drewnianej szafie prze kt贸rej skrzypia艂y drzwiczki. W 艣wi臋ta Bo偶ego Narodzenia zawsze sieda艂am z ni膮 pod choink膮 i czesa艂am jej w艂osy. By艂a magiczna, wyj膮tkowa i jedyna w swoim rodzaju bo by艂a moja, moja Ania 馃檪

    Odpowiedz
  45. Joanna says:

    Lala by艂a rumiana, mia艂a twarde morelowe usta, wygi臋te w dziubek i niebieskie 艣lepka z opadajacymi mechanicznie powiekami, mruga艂a przy ka偶dej zmianie pozycji, a cz臋sto j膮 zmienia艂a, bo kompletnie nie mog艂am jej utrzyma膰. Wielka by艂a, z wygi臋tymi paluszkami, zgi臋tymi n贸偶kami, taka z艂amana, poskr臋cana, z mi臋kkim brzuchem, opadaj膮cymi ramionami, ci臋偶k膮 g艂ow膮, kr贸tk膮 szyj膮 i szarymi w艂osami ledwie nawini臋tymi na plastikowe wa艂ki. Babcia Jula badylami handlowa艂a rzut beretem od „ruskiego rynku” i stamt膮d w艂a艣nie t臋 lal臋 przynios艂a. I troch臋 w to nie wierz臋, troch臋 przestaj臋 pami臋ta膰, a troch臋 mi cieplej, 偶e j膮 od wtedy, od tego powrotu babci z rynku mia艂am. Bo ona by艂a od babci. Babcia Jula to by艂a kobieta jakby twarda i mi臋kka, m贸wi艂a szorstko, a 艣piewa艂a otuli艣cie. Tak, doi艂a krow臋 i 艣piewa艂a, a ja przy niej sta艂am cicho z blaszanym garnuszkiem. I tak si臋 tego chwytam, bo chcia艂abym wiedzie膰, pami臋ta膰 wi臋cej, ale szukam i nie znajduj臋 niczego. Nie jest to dla mnie jasne i jakie艣… hm… nieuchwytne, bo zlewa si臋 lala z babci膮 i babcia z lal膮. A potem obraz umyka i nie z艂api臋 go w s艂owa, wi臋c dobrze sobie poby膰, nawet chwil臋, w tym wspomnieniu. Dzi臋kuj臋

    Odpowiedz
  46. Ma艂gosia says:

    Lalka. Wspomnie艅 z lalkami ma kilka. Pierwsze to wielki dzidziu艣 jeszcze mojej siostry. Lalka na kt贸r膮 sk艂ada艂o si臋 pono膰 p贸艂 rodziny. wielka, rozmiar贸w pewnie dwumiesi臋cznego dziecka. Ale jaka to by艂a lalka. Gumowa g艂owa, r臋ce i nogi. Reszta mi臋kka, obszyta tkanin膮. Rz臋sy. Pami臋tam jak babcia po kryjomu kupowa艂a mi dla niej pampersy na sztuki w aptece naprzeciwko mi臋snego. A babcia to swoj膮 drog膮 by艂a agentka, bo p贸藕niej udawa艂a, 偶e nie wie, ona? A w 偶yciu! A pampersy 25 lat temu by艂y towarem jakby luksusowym. I ta lalka wzbudza艂a zachwyt. I wzbudza do tej pory, bo moja c贸rka ubiera j膮 w swoje ubranka. Jak s膮siadka z pi膮tego pi臋tra urodzi艂膮 ch艂opczyka to chodzi艂am z ni膮 z w贸zkiem na spacery i wozi艂am t膮 lalk臋. Nie jak膮艣 tam ma艂膮 laleczk臋. To by艂 wy偶szy poziom dzieci臋cego „matkowania”.
    Pami臋tam lalk臋 w sukience w niebieskie kwiatki, kt贸r膮 kupi艂 mi tata, kiedy nauczy艂am si臋 czyta膰 „Elementarz”. Ale to by艂o prze偶ycie. Wchodzimy do papierniczego i tata m贸wi: wybieraj. Kt贸re dziecko nie marzy, 偶eby us艂ysze膰 takie s艂owa. Lalka mia艂a blond w艂osy z niebieskimi kokardami i t膮 sukienk臋 w艂a艣nie. Mam j膮 nadal. I barbie. Wujek przywi贸z艂 z Niemiec. Za marki. Mia艂a kr臋cone w艂osy i pogryz艂am jej nogi. Trzymam j膮 nadal wraz z tymi 艣ladami mlecznych dzieci臋cych z臋b贸w.
    Czasami zastanawiam si臋 czy w nat艂oku tych wszystkich bod藕c贸w jakie maj膮 nasze dzieci, one te偶 b臋d膮 mie膰 takie wspomnienia. Czy z dziesi膮tek zabawek, w pami臋ci mojej c贸rce utkwi ta jedna, dwie, mo偶e trzy. Wiem, 偶e ma ukochanego kr贸liczka, w kt贸rego uszach dziesi膮tki dzieci臋cych 艂ez przedszkolnego strachu, b贸lu brzuszka, mamy w pracy. Chcia艂abym.

    Odpowiedz
  47. Agnieszka says:

    Pami臋tam jak b臋d膮c 7 letni膮 dziewczynk膮 zawsze marzy艂am o oryginalnej lalce Barbie.
    Ko艅c贸wka lat ’80 – te lalki mia艂y tylko nieliczne kole偶anki z mojego otoczenia, a ja skazana by艂am wy艂膮cznie na jej podr贸bk臋 z nieciekaw膮 twarz膮 i przerzedzonymi w艂osami. Mojej babci brat wyjecha艂 w tamtym okresie razem ze swoj膮 rodzin膮 do Niemiec z ca艂ym dobytkiem 偶ycia upchni臋tym do dw贸ch Fiat贸w 126p i kiedy „na tym Zachodzie” osi膮gn膮艂 wzgl臋dn膮 r贸wnowag臋 偶yciow膮 zaprosi艂 swoj膮 siostr臋 i szwagra, a moj膮 babci臋 i dziadka. A 偶e by艂am pierwsz膮 wnuczk膮 trafi艂a mi si臋 wyczekiwana okazja wyjazdu do kraju, kt贸ry w贸wczas kojarzy艂 mi si臋 z miejscem w kt贸rym 偶yje si臋 jak w raju i gdzie wszystko jest na wyci膮gni臋cie r臋ki. B臋d膮c ju偶 tam i wyg艂upiaj膮c si臋 rozbi艂am sobie g艂ow臋 o blat szklanego sto艂u. I chyba ta w艂asnie sytuacja sprawi艂a (bynajmniej w takiej wersji to pami臋tam a偶 do dzisiaj), 偶e ciocia, kt贸ra mia艂a 3 syn贸w a zawsze marzy艂a o c贸rce chcia艂a poprawi膰 mi nastr贸j i za艂agodzi膰 ca艂膮 sytuacj臋 i kupi艂a mi wymarzon膮 i wyczekiwan膮 Barbie z d艂ugimi blond w艂osami w r贸偶owej sukience . Do dzisiaj mam w albumie zdj臋cie rodzinne z tamtego pobytu, na kt贸rym w r臋ce trzymam wystawion膮 w g贸r臋 Barbie. Nie wiem jednak co sta艂o si臋 p贸藕niej 馃檪 Niby upragniona lalka a po powrocie do domu bawi膮c si臋 w fryzjera, z ka偶d膮 „wizyt膮” skraca艂am jej w艂osy, a偶 w ko艅cu by艂o wida膰 tylko dziurki. I tym sposobem lalka zosta艂a przeze mnie porzucona i nie wzbudza艂a ju偶 偶adnego zainteresowania. Co nie zmienia faktu, 偶e sama ch臋膰 jej posiadania i chwilowej fascynacji utkwi艂a w mojej pami臋ci, gdzie niekt贸rych fakt贸w z dzieci艅stwa nie pami臋ta si臋 w og贸le.Pozdrawiam!

    Odpowiedz
  48. Magdalena says:

    Na najwi臋kszym mieszkaniowym hicie lat 80 i 90 – meblo艣ciance siedz膮 w szeregu lalki. Nie ma ich wiele. Jedna w zielonej sukience w paski, ma pi臋kne czarne w艂osy, zielone oczy i grzywk臋 jak moja kuzynka Agata. Dwie kolejne s膮 szmaciane: Zuzia lalka niedu偶a, ca艂a ubrana w 偶贸艂te szmatki i dystyngowana jejmo艣膰 bez imienia. Za to w kamizelce i gatkach w kratk臋, kt贸re nadaj膮 jej jakiej艣 powagi. Kolejny jest murzynek z zamglonymi oczami, kt贸rego cichaczem kiedy b臋d臋 nastolatk膮 wyrzuci mama do 艣mietnika, bo nie mog艂a na niego ju偶 patrze膰 – przecie偶 by艂 tak bardzo wyp艂owia艂y od s艂o艅ca, 偶e ju偶 siebie nie przypomina艂, p艂aka艂am wtedy okropnie.
    Ale najbardziej wyczekan膮 lalk膮 by艂a Tatiana. Kiedy mama 艣ci膮ga艂a j膮 z meblo艣cianki nie wozi艂am jej w w贸zku, nie wynosi艂am na dw贸r. Pierwszy raz dosta艂am j膮 do zabawy jak by艂am ca艂kiem du偶a. Pi臋kna panienka z w艂osami koloru 艂anu zbo偶a, kt贸re zawsze mia艂a g艂adkie i pachn膮ce. Jej zielone oczy mruga艂y a ca艂o艣膰 dope艂nia艂y rz臋sy, nie plastikowe ale z w艂osia, ciemne i g臋ste. Buzi臋 mia艂a lekko piegowat膮 i male艅kie usteczka. By艂a moja c贸rk膮, przyjaci贸艂k膮, towarzyszk膮 zabaw. O偶ywion膮 przez moj膮 wyobraznie w kt贸rej zachowywa艂a si臋 jak cz艂owiek.
    Moja mama mia艂a osiemna艣cie lat kiedy kupi艂a sobie Tatian臋 w sklepie z zabawkami. Za swoj膮 wyp艂at臋. Lalk臋 wymarzon膮 i daj膮c膮 namiastk臋 dzieci艅stwa. Swobody i 艣miechu.
    Dba艂o si臋 o ni膮, przytula艂o i chocia偶 na pierwszy rzut oka by艂a normaln膮 lalk膮, dla mamy i dla mnie mia艂a ogromn膮 warto艣膰. Dlatego, 偶e mama j膮 kocha艂a i kocha nadal.
    Tatian膮 bawi si臋 od niedawna moja sze艣cioletnia c贸rka.
    Dba o ni膮, wozi w w贸zku, czesze w艂osy.
    Ubieramy jej sweterek kiedy jest zimno i czapk臋. Na wiosn臋 czeka ju偶 sukienka.
    I chocia偶 ma konkurencj臋 w postaci p艂acz膮cego i sikaj膮cego bobasa to nadal cieszy.
    I nadal jest towarzyszk膮 zabaw kolejnego pokolenia.
    I nadal wygl膮da jak kiedy艣 chocia偶 ju偶 wiele lat ma nasza stara dobra Tatiana.

    Odpowiedz
  49. Emka says:

    W dzieci艅stwie dosta艂am od cioci lalk臋, kt贸ra d藕wi臋cznie m贸wi艂a: daj, daj, daj, mama! Nie wiem czemu tak m贸wi艂a do dzi艣, ale pami臋tam moj膮 roz艂oszczon膮 natur臋, gdy znowu powiedzia艂a: daj, daj, daj, mama! i ja si臋 z ni膮 wtedy pierwszy raz mocno pok艂贸ci艂am: Nie jestem Miko艂ajem 艣wi臋tym! – odburkn臋艂am – zreszt膮, gdybym by艂a, to najpierw napi艂abym si臋 kawy, zanim ktokolwiek o cokolwiek by mnie poprosi艂!!!
    Ma艂o lat mia艂am wtedy na karku, ale mocno to prze偶y艂am, 偶e si臋 jej postawi艂am.
    I wielkie uff, 偶e moje dziewczynki du偶o lepiej obchodz膮 si臋 z tematem piastowania laleczek.

    Odpowiedz
  50. Madzia says:

    Jako ma艂a dziewczynka,a narodzi艂am si臋 w 1988 roku nie by艂o tych wszystkich super lalek, jak teraz, takich jakie mog臋 podarowa膰 moim dw贸m c贸rkom (Julii i Liliance)… ale mia艂am swoj膮 ukochan膮 szmaciank臋. Mama opowiada, 偶e nie wa偶ne i偶 niskiego wzrostu by艂am zawsze lala za mn膮 sz艂a… wycieraj膮c wszelkie kurze, 艂api膮c brudy. To by艂o tak nie wa偶ne, bo potem i tak ze mn膮 musia艂a spa膰. Ile to razy mama chcia艂a j膮 cichaczem zabra膰 i wypra膰, nie oddawa艂am nigdy. Do przedszkola nie chodzi艂am, wi臋c bawi艂am si臋 z ni膮 w domu. Moja ma艂a szmaciana laleczka, nie mia艂a imienia by艂a laleczk膮, jedyn膮 i wspania艂膮 strasznie 偶a艂uj臋 偶e nie osta艂a si臋 gdzie艣 w piwnicy dla moich c贸rek.

    Odpowiedz
  51. Janka says:

    Nie czyta艂am wcze艣niej wszystkich komentarzy, teraz przeczyta艂am ten zwyci臋ski i gratuluje 馃檪 No i nale偶y si臋!

    Odpowiedz

Zostaw komentarz.